Pokazywanie postów oznaczonych etykietą 2l8. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą 2l8. Pokaż wszystkie posty

piątek, 9 grudnia 2016

2l8 - The Answer (2016) EN


Theatrical rock, is it a musical genre? Guitar music filled with stage expression, exaggerations and poetry that is made to influence. This is how I think of Greek 2l8 which after a great “Η Κλωστή (The Thread)” and albums with music written for, obviously, theatre plays Antigone and Don Juan came back earlier this year with their best album up to now, “The Answer”. The way they describe the album, next to its post-apocalyptic cover, does already sound as if it was declaimed from stage: “Good news! Τhe world has finally ended! (...) It is time to celebrate. For we still have each other, we still have the passion (...) We are post human, we are calling to send this last message to YOU. The future depends on that tiny bundle of energy you hide inside. Join us. The war is far from over. And we need you. Signed: He&She”.

The idea of post humans who gave up their souls and started to evolve in some frightening, apocalyptic direction appears throughout the album. Those people are never fulfilled (“The wolf in me, is still hungry” - Post Human), they have no emotions (“Since that day I can only see / From the eternal perspective / I grow colder” - Learning to Breathe) and are very lonely (“The nameless grave that I dig for myself on bad days / It’s a handwritten list of the people I once knew, the people that left me” - Desire! Desire! Desire!). It all speaks very clearly, directly into your frightened soul. And it’s supported with fantastic melodies, surprisingly catchy music and delicate electronic filings. And first of all, with several different vocals, including something that sounds like gregorian chorales sung alongside guitar riffs.

Equally important is the fact that the album was crowdfunded and all the income will be given to help solving the refugee crisis in Greece, the most tangible trace of 2l8’s apocalypse coming and our western societies’ posthumanization.

“The Answer” is available for free but as written above, I recommend paying something as it is worth in every way.


2l8 - The Answer (2016) PL


Teatralny rock, istnieje taki gatunek? Gitarowe granie pełne scenicznej ekspresji, przejaskrawień i poezji, która chce wpływać. W taki sposób myślę o greckim 2l8, którzy po świetnym “Η Κλωστή (The Thread)” i muzyce do, oczywiście, spektakli Antygony i Don Juana, wrócili w tym roku z najlepszą swoją płytą - “The Answer”. Już sam opis płyty towarzyszący postapokaliptycznej okładce brzmi jak wygłaszany ze sceny: “Dobre wieści! Świat nareszcie się skończył! (…) To czas na świętowanie bo wciąż mamy siebie nawzajem i nasza pasję. (...) Jesteśmy postludźmi i wołamy właśnie do CIEBIE. Przyszłość zależy od tego małego pakunku energii, który ukrywasz w sobie. Przyłącz się do nas, wojna jeszcze się nie skończyła. Podpisano: ona i on”.

 Idea postludzi, którzy zrzekli się duszy i zaczęli ewoluować w jakimś strasznym, apokaliptycznym kierunku pojawia się na całej płycie. Ludzie ci są nigdy nie spełnieni (“wilk we mnie wciąż jest głodny” - Post Human), pozbawieni emocji (“od tego dnia patrzę na wszystko jedynie z perspektywy wieczności i jestem coraz chłodniejszy” - Learning to Breathe) i samotni (“anonimowy grób, który kopię dla siebie w złe dni to odręczna lista ludzi, których kiedyś znałem, a którzy mnie zostawili” - Desire! Desire! Desire!). Wszystko to przemawia niezwykle wyraźnie, prosto do przerażonej duszy. A poparte jest fantastycznymi melodiami, nadzwyczaj przebojową muzyką i delikatnymi elektronicznymi zagraniami. A przede wszystkim wieloma różnymi wokalami, z których część przypomina chorały gregoriańskie wyśpiewywane do gitarowych riffów. 

 Nie bez znaczenia jest też fakt, że album został crowdfundowany, a zyski z jego sprzedaży przeznaczone zostaną na przeciwdziałanie kryzysowi emigracyjnemu w Grecji, najbardziej namacalnemu świadectwu nadchodzącej apokalipsy i posthumanizacji naszych społeczeństw.

 “The Answer” dostępne jest za darmo (ale że cel jest szczytny to polecam szarpnięcie się nieco - warto pod każdym względem).