Rev Rev Rev - Kykeon (2019) EN

Finally. The new album from my Italian friends is released and successfully continues the good impression left after Des fleurs magiques bourdonnaient. 

Kykeon from the very beginning shows what reverb-soaked, old-school shoegaze (reminding me more of the early MBV than any nugaze) is about. The album is all about "exploring the obscure. It’s a ritual descent into the underworld, but also a flight through the cold spaces amid the stars". It is achieved with the dense, guitar backgrounds that leave nothing to see in between apart from the effects appearing from time to time on them and making them look even prettier.

The Italians are keen on the using of the barely audible vocals and less of the melodic and more of the noisy atmosphere. Obviousl, the listener has to like these aesthetics but I'd say it's closer to the shoegaze ideal as stated in the 90s. Especially in tracks such as the single one Clutching the Blade or One Illusion Is Very Much Like Another.

Kykeon costs 5 GBP.

Rev Rev Rev - Des fleurs magiques bourdonnaient (2016) EN

Check: Clutching the Blade

Country: Italy

Genre: old-school shoegaze

:bandcamp:

:facebook:
:official:

:youtube:

:spotify:

Rev Rev Rev - Kykeon (2019) PL

W końcu jest. Nowa płyta moich przyjaciół z Włoch nareszcie się ukazała i udanie kontynuuje świetne wrażenie po Des fleurs magiques bourdonnaient. 

Kykeon od samego początku pokazuje o co chodzi w nasączonym przesterami, old-schoolowym (przypominającym mi w brzmieniu bardziej stary MBV niż cokolwiek nugaze'owego) shoegaze'ie. Album zajmuje się "eksplorowaniem tego, co utajone. Jest rytualnym opuszczeniem się w podziemie, ale też lotem pośród zimnych przestrzeni między gwiazdami". Pomagają w tym zdecydowanie geste gitarowe tła, spomiędzy których trudno cokolwiek zobaczyć oraz pojawiające się na nich od czasu do czasu umilające czas efekty.

Włosi od początku stawiają na ledwo słyszalny wokal i mniej melodyjności, a więcej noisowej atmosfery. Oczywiście, należy lubić taką estetykę, ale wydaje się, że jest ona bliższa shoegaze'owego ideału nakreślonego w latach 90. Zwłaszcza w kawałkach takich jak singlowy Clutching the Blade czy One Illusion Is Very Much Like Another.

Kykeon kosztuje 25 złotych (5 GBP).

Rev Rev Rev - Des fleurs magiques bourdonnaient (2016) PL

Sprawdź: Clutching the Blade

Kraj: Włochy

Szufladka: old-school shoegaze

:bandcamp:

:facebook:
:official:

:youtube:

:spotify:

:Łabandzi Śpiew Magazine: Rzeczywistość nie jest jednowymiarowa - wywiad z Rev Rev Rev PL

Jedna z najlepszych płyt shoegaze'owych 2016 roku powstała w słonecznej (chociaż najwyraźniej też mglistej) Italii. Oniryczna muzyka z brzęczącymi kwiatami w rolach głównych jest dziełem wspaniałych ludzi z Rev Rev Rev. Miałem okazję zadać kilka pytań Laurze i Sebastianowi z zespołu i dowiedziałem się, że czasem nawet członkowie zespołów nie wiedzą skąd się wzięła ich nazwa, ile wymiarów ma rzeczywistość (co najmniej dwa) i kogo można winić za genialne "Blame". Grazie, Rev Rev Rev!

ŁŚ: Muszę zapytać o waszą nazwę. Najpierw pomyślałem, że chodzi o "rew" na przycisku przewijania na starych magnetofonach ale zorientowałem się, że pisałaby się przez "w" (a przewijanie historii muzyki do shoegaze'owych lat 90. w waszym przypadku miałoby wiele sensu). Więc skąd wzięło się "Rev Rev Rev"?
RRR: Krąży na ten temat wiele legend. Niektórzy twierdzą, że pochodzi od "rev rev rev", angielskiego zwrotu oznaczającego dodawanie gazu. Inni koncentrują się na efekcie pogłosu wstecznego (reverse reverb), którego używamy na kopy, a trzecie "Rev" przypisują francuskiemu słowu "rève", co znaczy "sen". Twoja hipoteza z przyciskiem "rew" też jest spoko., w końcu kasety miały wielki wpływ na historię gatunku. Jedno jest pewne - nie jesteśmy Reverends.

Dlaczego gracie właśnie shoegaze? Co jest w nim takiego niezwykłego?
Mieszkamy w bardzo mglistej okolicy i zawsze lubiliśmy mgłę... Może to ten sam mechanizm, dla którego kochamy niewyraźne, magmatyczne dźwięki, ścianę dźwięku, w której nie da się wychwycić pojedynczych elementów i którą słyszy się jako jedną całość.
Poza tym zawsze bardziej interesował nas ton niż rytm, melodia czy współbrzmienie. Część shoegaze'owych płyt (dla przykładu "Loveless") na zawsze zmieniła wagę przykładaną do roli tonu. Kto by pomyślał, że album może tak brzmieć? To hałas wyjęty ze snów...

All Our Pretty Songs

Ostatnio pojawiliście się na płycie "All Our Pretty Songs" wydanej przez The Blog That Celebrates Itself z nowymi wersjami utworów z “Nevermind” Nirvany zagranymi przez rożne zespoły. Wybraliście “Lithium”, utwór o pewnym bardzo samotnym człowieku, który stacza się w otchłań szaleństwa. Skąd ten wybór? Czy Nirvana była dla was tak ważnym zespołem?
Gdy wybieramy piosenkę, którą zamierzamy skowerować, wyobrażamy sobie jak możemy ją pozmieniać, jak zabrzmi zagrana w nasz własny sposób. W tym przypadku mieliśmy dwa pomysły związane z naszymi dwiema naturami: jedna zakładała stworzenie onirycznej wersji tak jakby bohaterowi udało się wydostać i pójść naprzód mówiąc sobie, że wszystko jest w porządku, druga to wersja mroczna, skąpana w pogłosach pokazująca ostateczne zwycięstwo szaleństwa. No i w końcu zdecydowaliśmy się zrobić obie.W końcu rzeczywistość nie jest jednowymiarowa.
Jako zespół nie jesteśmy specjalnie pod ich wpływem ale Nirvana zdecydowanie jest ważną grupą, któż by śmiał temu zaprzeczyć? - i każdy z nas jej w swoim życiu słuchał.

Kto jest więc waszą inspiracją? Czy są to tylko legendy shoegaze'u takie jak MBV czy RIDE, a może nie trzymacie się tylko i wyłącznie jednego gatunku?
Shoegaze'owe legendy (głównie MBV) zdecydowanie miały na nas wpływ, także The Jesus and Mary Chain, The Velvet Underground czy Mazzy Star. Lubimy też scenę psychodeliczną z takimi tuzami jak Spaceman 3, Loop, The Brian Jonestown Massacre. Ale słuchamy szerokiego muzycznego spektrum i wszystko nas w jakiś sposób inspiruje, od Debussy po The Stooges.

Des fleurs magiques bourdonnaient

“Des fleurs magiques bourdonnaient” to dla mnie jeden z najlepszych albumów 2016 roku i nie tylko ja tak myślę (Shoegazer Alive też go docenił). Jak tworzy się tak dobrą płytę? Zajęło wam to dużo czasu czy było bardziej spontaniczne?

Wielkie dzięki! Cóż, ja (Sebastian) byłem w ciężkiej sytuacji życiowej, gdy zacząłem pisać te utwory i chciałbym myśleć, że taka rozmyta muzyka była dla mnie pewną terapią. Bardzo chciałem użyć hinduskiej tambury, zastosować pewne strojenia gitar, dzięki którym współoddziaływanie na siebie strun tworzy hipnotyczny trip, skupić się na minimalistycznej strukturze utworów. Nie zajęło to dużo czasu, na próbach zaaranżowaliśmy utwory bardzo szybko ale miało to w sobie coś z rozdzierania tego, co uszyliśmy wcześniej w czasie miesięcy koncertów i prób. Cała nasza czwórka stworzyła nasz własny język i dzięki temu możemy powiedzieć, że ta płyta naprawdę nas reprezentuje.
Chciałbym też wspomnieć inżynierów dźwięku - Alessio Pindinelliego i Fabio Galeone z Wax Studio, którzy są świetnymi gośćmi i świetnie się z nimi pracowało.

Tytuł pochodzi z wiersza Arthura Rimbaud z tomu "Iluminacje". Co on dla was oznacza?
Uznaliśmy, że ten wierz w jakiś sposób współgra z tym, co robimy. Jest jak sen, halucynacyjna poezja to taki zamglony głos podświadomości. Całkiem jak shoegaze, prawda? Poza tym zagłębiliśmy się w język mitów, a jeśli chodzi o strukturę utworów szukaliśmy esencyjności. No i w końcu "Iluminacje" składają się z odrębnych idylli, tak jak nasz album składa się z odrębnych piosenek.

"Iluminacje" Arthura Rimbaud

Moim ulubionym kawałkiem z “Des fleurs…” jest “Blame”. Tekst jest dość ciężki, zainspirowały was prawdziwe wydarzenia? W jaki sposób powstał?
Ja (Laura) pamiętam, że "Blame" był jednym z pierwszych utworów, który nagraliśmy. Pewnego wieczoru graliśmy jego fragmenty na próbie, a następnego dnia ułożyłam słowa. Zazwyczaj wyobrażam sobie jaki nastrój czy sytuację utwór przywołuje mi na myśl. Nie powstał z inspiracji prawdziwymi wydarzeniami ale też znajdowałaś się w ciężkiej sytuacji. opowiada o kimś, kto doznaje przerażających, szaleńczych wizji i, mimo że wie, że to wszystko jest w jego głowie, nie może się ich pozbyć więc poza tym, że jest przerażony, również obwinia za nie sam siebie.

Jakie macie plany na 2017 rok? Nie planujecie może europejskiej trasy?
Chcielibyśmy zagrać najwięcej koncertów jak tylko się uda. W 2016 koncertowaliśmy w Wielkiej Brytanii, Francji, Belgii, Włoszech, Szwajcarii i Austrii, teraz mamy za sobą rozmowy w sprawie występów na Sycylii i pewnie wybierzemy się znów w kwietniu do Francji i Szwajcarii. Ale fajnie byłoby zagrać też w innych miejscach.

Więcej o “Des fleurs magiques bourdonnaient” przeczytasz tutaj, zobacz też strony zespołu na bandcampie i facebooku oraz jego oficjalną stronę.

:Łabandzi Śpiew Magazine: The Reality Is Not One-Sided - an interview with Rev Rev Rev EN

One of the best shoegaze albums of 2016 came out in sunny (and apparently also foggy) Italy. The dreamy music with trembling flowers in the spotlight was created by lovely people of Rev Rev Rev. I could ask Laura and Sebastian some questions and I learned that even bands themselves may not know what their name means, how many sides reality has (at least two) and who is to blame for the wonderful "Blame". Grazie, Rev Rev Rev!

ŁŚ: I have to ask about your name. First I thought it’s from “rewind” like it was written on cassette players in the past but then I realized it should be written with “w” (although rewinding the history of music to get back to the shoegaze nineties made some sense with you). So, how is it with “Rev Rev Rev”? 

RRR: Many legends circulate about it. Some say it's because of “rev rev rev”, an English expression meaning to hit the gas and raise the engine speed. Others put their focus on reverse reverb, an effect that we use in copious amounts, and ascribe the third Rev to the French word "rève", meaning “dream”. Your hypothesis about the "rew" button is cool too: after all, cassettes have played a major role in shoegaze history. Only one thing we can state for sure: we are not Reverends.

What do you find so appealing in shoegaze? Why do you play it? 

We live in a very foggy area and we've always liked fog... Maybe it's the same mechanism that makes us love blurry and magmatic sounds, a wall of sound where you can't identify single elements and just hear the whole. 

Also, we've always been into tone more than rhythm, melody or harmony and some shoegaze albums (one for all is "Loveless") have forever changed the way people approach to tone: who would have imagined an album could sound like that? It's the noise of dreams...

All Our Pretty Songs

You’ve recently appeared on The Blog That Celebrates Itself’s album “All Our Pretty Songs” with new version of Nirvana’s “Nevermind” played by various bands. You perform “Lithium”, a song about some really lonely guy who lost it and ends up really crazy. Why did you chose this track? Is Nirvana that important to you? 

When we choose a song to cover, we imagine how we could change it and how it would sound played our way. In this case we had two ideas related to two sides of us: one was to make a dreamy version, like if the guy of the lyrics was escaping and attempting to keep on and tell himself everything's okay; and the other one was to make a dark version, awash in a huge amount of feedback representing the takeover of his madness. We eventually chose to do both... After all, reality is not one-sided. 

As a band, actually we're not particularly influenced by them, but Nirvana are definitely an essential band - who could deny it? - and all of us have listened to them. 

Who are your inspirations then? Are they only shoegaze legends like MBV and RIDE or you don’t stick to one genre? 

Definitely shoegaze legends (mainly My Bloody Valentine) have influenced us a lot, along with The Jesus and Mary Chain and The Velvet Underground and Mazzy Star; we also love the psych scene, starting from the milestones Spacemen 3, Loop, The Brian Jonestown Massacre... But we listen to a wide range of music and all of it somehow inspires us, from Debussy to The Stooges.  

Des fleurs magiques bourdonnaient

I found “Des fleurs magiques bourdonnaient” one of the best albums of 2016 and I wasn’t the only one to do so (Shoegazer Alive appreciated it as well). How do you create such a good album? Did it take long or was it more a spontaneous thing? 

Thanks a lot! Well, I (Sebastian) was in a rough period when I started crafting these songs, and I'd like to believe that fuzzy music was a sort of therapy. I was very keen on adding Indian tanpura drones, using certain guitar tunings where the interaction between strings produce hypnotic rapture, and staying very minimal with structure. It didn't take much time, at rehearsals we arranged the songs together very quickly, but it was like ripping what we had sown in the previous months of touring and rehearsals. The four of us had developed our own language, and we can say this album actually represents us. 

I would like to mention also the sound engineers, Alessio Pindinelli and Fabio Galeone from Wax Studio, who are really great guys and made an awesome work with us. 

The title comes from Arthur Rimbaud’s poem from "Illuminations" anthology. What does it mean to you? 

We found this poem somehow resonating with what we were doing. Its dream-like, hallucinatory poetry is a fuzzy voice from the subconscious. Quite much a shoegaze thing, isn't it? Also, in our modest way we plunged into the language of Myth and in terms of song structure we looked for essentiality. Finally, "Illuminations" are made up of self-contained idylls, like our album, where each song is quite apart from the others.

"Illuminations" by Arthur Rimbaud

My favourite song from “Des fleurs…” is “Blame”. The lyrics are pretty heavy, was it inspired by real events? How was it created? 

I (Laura) remember that “Blame” was one of the first songs of the album to be created. We had played for the first time the main parts at rehearsals on one evening, and the day after I composed the lyrics. I usually try to imagine what kind of mood or situation the music reminds me of... It was not inspired by real events, it was just a tough period for me. It's about someone seeing and feeling terrifying, insane visions, and he knows it's all in his head but can't stop thinking and feeling those things, so besides being scared he also blames himself for this. 

What are your plans for 2017? Are you planning a European tour perhaps? 

We would like to play live as much as possible. In 2016 we played UK, France, Belgium, Italy, Switzerland and Austria; now we are in talks for some gigs in Sicily and probably we're going to play once more France and Switzerland in April; but it would be great to play in other areas too. 

You can read more about “Des fleurs magiques bourdonnaient” here, check also band's bandcamp and facebook pages and their official site.

Rev Rev Rev - Des fleurs magiques bourdonnaient (2016) EN

The album published in February but I discovered it just now. Luckily before the New Year because “Des fleurs magiques bourdonnaient” by Rev Rev Rev is definitely going to compete with Minor Victories for the honour of my favourite shoegaze album of 2016. The Italian band based in Modena prefers in shoegaze the same thing as I do - not the dirty pust-punk from Jesus And Mary Chain, not the noisy pop from Lush but this dense, monumental wall of sound, under whose colours delicate, oneiric vocals crawl from. And it sounds like, obviously, My Bloody Valentine and it's no coincidence, I believe that RRR are the most faithful heirs of the shoegaze legends.

They seem to be proud of it as they write that their "sound is influenced by first-wave shoegaze, as well as psychedelic rock" and that the reinterpreted those elements into "loud, woozy, fuzz-driven" whole". It's truly great to listen to heavily influenced by MBV tracks like "Buzzing Flowers Ecstasy" and "Riples", dreampop melodies in "Nightwine" or my absolute favourite - "Blame" in which it's not the loud sounds but silence that smashes your ears so you stand up and look around what hit you so much.

The band's name sounds just like a car engine waiting impatiently for a ride and so does the whole alum, the engine combined with the buzzing magical flowers from the LP's name. After all, isn't what shoegaze is all about?

“Des fleurs magiques bourdonnaient” is available for 8 EUR.

:bandcamp:

:facebook:

:official:

Rev Rev Rev - Des fleurs magiques bourdonnaient (2016) PL

Płyta z lutego ale odkryta przeze mnie dopiero teraz. Na szczęście jeszcze przed Nowym Rokiem bo “Des fleurs magiques bourdonnaient” od Rev Rev Rev z całą pewnością powalczy z Minor Victories o tytuł mojej shoegaze’owej płyty roku. Włosi z Modeny stawiają na to, czego i ja w shoegaze’ie szukam - nie brudnego post-punka od Jesus And Mary Chain, nie zgrzytliwego popu od Lush tylko gęstej, monumentalnej ściany dźwięku, spod której intensywnych kolorów wypełza jakimś sposobem delikatny, oniryczny wokal. Wszystko to spod znaku, oczywiście, My Bloody Valentine i to żaden przypadek, moim zdaniem RRR to najwierniejsi spadkobiercy legendy gatunku.

Sami wydają się byc z tego dumni pisząc, że ich “dźwięk powstał pod wpływem pierwszej fali shoegaze’u praz psychodelicznego rocka”, które to elementy zreinterpretowali w “głośną, przyprawiającą o zawroty głowy i rozmazującą kontury” całość. Wspaniale słucha się czerpiących garściami z dorobku MBV “Buzzing Flowers Ecstasy” i “Ripples”, dreampopowych melodii w “Nightwine” i mojego osobistego faworyta - “Blame”, w którym to nie dźwięk, a jego nieobecność wgniata w fotel i sprawia, że rozglądasz się, co cię tak rozjechało.

“Rev” po angielsku znaczy tyle co zwiększać obroty silnika, nazwa zespołu brzmi zresztą jak wiele koni mechanicznych rwących się do ostrej jazdy. I cała płyta to właśnie moc samochodowego serca skrzyżowana z tytułowymi brzęczącymi magicznymi kwiatami. Czy więcej jest shoegaze?

“Des fleurs magiques bourdonnaient” jest do dostania za 36 złotych (8 EUR).

:bandcamp:

:facebook:

:official: