te' - Kai (2017) EN

Te' is not a band that should appear on a blog that describes not well known, usually beginning artists. It is a brand you know what to expect from. One of the most recognizable Japanese alternative artists. But the new juicy post-rock that came from under their fingers cannot be ignored. Ladies and gentlemen, the new EP by te'.

"Kai" is everything you could count on. Loud and aggressive guitars grinding the audience and impress with their epicness (as in the first track) but also provide us with very melodic music ("Playing repentance...", track nr 4). When needed, it can be quite moody (track nr 3 - "Creation is synonymous...") but it should be stated that the band focus on the power their music radiates. And those beautiful song titles reminding me of the ones by Red Sparrowes. Such a pity this EP ends so fast.

"Kai" costs 8 USD.

:bandcamp:

:facebook:

:official:
:spotify:

te' - Kai (2017) PL

Te' to nie jest zespół, który powinien pojawić się na blogu opisującym mało znanych, często zaczynających artystów. Jest to już pewna marka, muzyka, o której wiadomo, czego się spodziewać, jeden z najlepiej rozpoznawalnych alternatywnych zespołów z Kraju Kwitnącej Wiśni. Ale obok kolejnego soczystego post-rocku wydobywającego się spod ich palców, nie da się przejść obojętnie. A właśnie wydali swoją nową epkę.

"Kai" jest wszystkim, czego można się było spodziewać. Głośne i agresywne gitary mielą słuchaczy i zachwycają rozmachem (np w otwierającym płytę utworze), a przy tym oferują bardzo melodyjne granie ("Playing repentance...", track nr 4). Gdy trzeba jest też klimatycznie (utwór nr 3 - "Creation is synonymous...") chociaż trzeba przyznać, że zespół stawia zdecydowanie na moc swojej muzyki. I te wspaniałe tytuły utworów niczym od Red Sparrowes. Szkoda tylko, że tak szybko się ten album kończy.

"Kai" kosztuje 30 złotych (8 USD).

:bandcamp:

:facebook:

:official:
:spotify:

Féroces - Victor (2017) PL

"Nikt nie śpiewa, nikt nie tańczy" nie brzmi jak typowe hasło przyświecające francuskiemu światopoglądowi, a tymczasem wyznaje je trójka z Besançon składająca się na Féroces. Projekt gra gitarowy post-rock przeplatany wyjątkami z francuskojęzycznego lektora. Język ten brzmi w tym towarzystwie fantastycznie, ale nie to jest najważniejsze.

Najważniejsza jest jakość gitarowego grania tria. Czasem spokojniejsze ("Carole"), czasem zdecydowanie żwawsze ("No vous retenez pas"), czasem zachwycające kinowym rozmachem ("J'attends qu'il m'arrive quelque chose") ale zawsze pełne życia i niepozwalające na odrobinę znudzenia. Nic dziwnego, w końcu wzorują się na Mogwai. Żaden utwór nie przestaje zaskakiwać, zwłaszcza skoczno-elektroniczny "Slalomer entre les ivrognes" (nawiasem mówiąc, świetny tytuł). 

"Victor" chodzi za 22 złote (5 EUR).

:bandcamp:

:facebook:

:youtube:

:spotify:

Féroces - Victor (2017) EN

"Nobody sings, nobody dances" hardly sounds like a popular French motto but it is important for the trio of Besançon that makes up Féroces. They play a guitar post-rock accompanied by fragments of French movies used as vocals. The language sounds fantastic here but it is not what's most important.

The most important thing is the quality of the guitar music by the trio. Sometimes it's calmer ("Carole"), sometimes definitely livelier ("No vous retenez pas"), sometimes impressing with the cinematic epicness ("J'attends qu'il m'arrive quelque chose") but always bursting with life and hardly letting the audience to get bored. No wonder since they put Mogwai among their inspirations. No track fails to suprise, especially not the almost dance, electronic "Slalomer entre les ivrognes"  (BTW, beautiful title!).

"Victor" can be bought for 5 EUR.

:bandcamp:

:facebook:

:youtube:

:spotify:

SUIR - Ater (2017) PL

Debiut niemieckiego duetu SUIR to połączenie darkwave'u, post-punku i shoegaze'u. Atakują dwoma frontami - gęstymi dźwiękami syntezatorów i zadziornym oraz głębokim wokalem. Ciężko być wobec tej ofensywy obojętnym.

Wydany przez Black Verb Records krążek zaczyna się budującym napięcie intro, które przechodzi w "Realism". A ten jest niespieszny i pełny niezwykłej - mrocznej i pokolorowanej elektroniką atmosfery. Melodie wygrywane na syntezatorach nie należą do tych oczywistych i czasem zgrzytają między zębami ("Den of Thieves" zamieniający się z czasem w plątaninę dźwięków), co pasuje do mrocznej i awangardowej muzyki. Bardziej gitarowe jest "White Spheres" ale "122 Eyes" to już prawdziwy ocean dźwięków, który tylko przypadkiem opatrzony jest zimnofalowym wokalem.

Płytę zamyka klamrą "No More Reality" ze swoimi niepokojącymi tłami i leniwym tempem. 

"Ater" kosztuje 26 złotych (6 EUR).

:bandcamp:

:facebook:

:soundcloud:

:youtube:

SUIR - Ater (2017) EN

The debut album by German SUIR is a combination of darkwave, post-punk and shoegaze. It attacks on two fronts - with dense synthesizer sounds and belligerent vocal. One can hardly stay indifferent facing twe two.

The album released by Black Verb Records starts with a suspense building intro that is continued by "Realism". Which is slow and full of an uncanny mood - a dark one, coloured with electronic sounds. The melodies played on synthesizers are not, let's say, orthodoxically melodic, sometimes they are like grains of sand between your teeth ("Den of Thieves" that turns into a real mess of sounds) but it really suits this dark and avant-garde music. The next track, "White Spheres" is more guitar-based but soon enough, in "122 Eyes", the band comes back to creating an ocean of sound that almost by an accident is used as a background for some cold wave vocals.

The album and its composition is closed by "No More Reality" with its unnerving background noise and lazy pace.

"Ater" costs 6 EUR.

:bandcamp:

:facebook:

:soundcloud:

:youtube:

Seyda Neen - Odwilż (2017) EN

Seyda Neen, actually Artur Kujawa with guests, is an answer to my never asked question - how to combine a romantic lyricist with post-rock/noise dirt. I wish I asked it before by myself but now I can only treat myself by listening to the album.

It's enough to read through the album's description and then to go deeper into the lyrics to be sure how much introvert this music is. The artist creates music in order to "melt down the ice barriers disturbing the correct perception of the reality". What is this correct perception like? Certainly not the one we anticipate.

Seyda Neen combines very dirty guitar sounds with very poetic lyrics that sound like Polish bands such as the early Myslovitz or Hariasen ("Zanurzyć się"), and this is where the very much underlined by Kujawa "inconsistency" comes from. But despite what he says, I see the album a s a whole. And I do love the tracks such as "Piosenka dla mojego psa" (A song for my dog), transforming into screamo "Chrzęsty" (Crunches) or filled with melancholia "Chłodne lato z Aleksandrą" (A chilly summer with Aleksandra).

"Odwilż" (Thaw) costs 5 EUR (20 PLN).

:bandcamp:

:facebook: