møl - JORD (2018) EN

Danish møl represents this fantastic subgenre in which post-metal atmosphere and shoegazing airiness are combined. It is both brutal and delicate, aggressive and soothing. Aarhus based musicians have released a new album after five years since their beginning and it's brilliant with every track being a small masterpiece.

In their music, the vocalist's metal-like scream is dispersed so it looses a bit of darkness but at the same time gains tons of airiness. Meanwhile, truly black metal drums and loud though smooth, not aggressively raw guitar sounds build monumental, breath-taking compositions.

The first part of the album is dominated by "Bruma", there is something mesmerizing in the tireless effort to get into the listeners' ears, in the ever-changing pace and throat damaging vocals. The latter is sometimes not even necessary to enchant the audience, just look at "Lamdba" with the guitars taking the leading role in the music.

"JORD" costs 7,99 GBP.

:bandcamp:

:facebook:

:twitter:

:spotify:

møl - JORD (2018) PL

Duński møl prezentuje ten fantastyczny gatunek, który łączy w sobie post-metalową atmosferę z shoegaze'ującą eterycznością. Jest jednocześnie brutalny jak i delikatny, agresywny i kojący. Pochodzący z Aarhus muzycy w pięć lat po debiucie wydali kolejny, znakomity krążek, na którym każdy kawałek to małe dzieło sztuki.

W ich muzyce scream wokalisty rodem z metalu jest rozproszony, tak że traci nieco mroku, a zyskuje dodatkowe pokłady eteryczności. Jednocześnie zupełnie black metalowa perkusja i głośne choć gładkie, nie agresywnie drażniące gitary budują monumentalne, zapierające dech w piersiach kompozycje.

W pierwszej części płyty największe wrażenie robi "Bruma", jest coś w jej niestrudzonym dążeniu do wrycia się w uszy słuchaczy, w zmiennym tempie i zdzierającym gardło wokalu. Ten ostatni wcale nie jest wymagany by zauroczyć widownie, wystarczy zwrócić uwagę na "Lambdę", gdzie to instrumenty wychodzą na pierwszy plan.

"JORD" kosztuje 39 złotych (7,99 GBP).

:bandcamp:

:facebook:

:twitter:

:spotify:

Ten Million Lights - Sour Oranges (2018) EN

Ten Million Lights, band from Portland create "noisy, dreamy, psych-y pop that's a little heavy, but all-organic and tasty". Established by Eric and Ryan, is present on stages for well over a decade and have released a new album this year. As a five-pieces collective. And as a psychedelic pop requires - it is weird and melodic.

Obviously, they sing about love. As in my favourite track on the album, "Red Tornado", in which they blame the Cupid for treacherous shots. And they do it in particularly danceable and charming way of shoegazing pop from the 90. No wonder that they list Jesus and Mary Chain, Swervedriver and Lush among their inspirations. "Red Tornado" smoothly transforms into another outstanding track of the album: "Smother", in which they included the band's motto: "drive faster, love harder, die following your heart".

Another great song would be "Revolt" with its aggressively psychedelic guitars and calm vocal supported by the bass line. Although there are more peaceful tracks on the album, the band is best in rocking psychedelia. Very tasteful sour oranges.

"Sour Oranges" costs 7 USD.

:bandcamp;

:facebook:

:soundcloud:

:official:

:spotify:

Ten Million Lights - Sour Oranges (2018) PL

Ten Million Lights, zespół z amerykańskiego Portland, tworzący "hałaśliwy, rozmarzony, psychodeliczny pop, który jest trochę ciężki i z pewnością organiczny i pyszny". Założony przez Erika i Ryana gra od grubo ponad dekady, w tym roku wydał nowy album już jako odrodzony pięcioosobowy kolektyw. I jak przystało na psychodeliczny pop - jest dziwnie i melodyjnie.

Naturalnie śpiewają o miłości. Tak jak w moim ulubionym na płycie "Red Tornado", gdzie obwiniają Kupidyna o zdradliwe strzały i robią to w niezwykle tanecznym i urokliwym stylu popowego shoegaze'u z lat 90. Nic dziwnego, że wśród swoich inspiracji wymieniają m.in. Jesus and Mary Chain, Swervedriver czy Lush. "Red Tornado" płynnie przechodzi w kolejny wyróżniający się przebój na płycie, "Smother", w którym pojawia się motto zespołu: "jedź szybciej, kochaj mocniej, umrzyj kierując się sercem".

Innym znakomitym kawałkiem jest "Revolt" z jego wściekle psychodelicznymi gitarami i spokojnym, wspomagany linią basu wokalem. Mimo, ze na płycie są spokojniejsze kawałki , grupa najlepiej sprawdza się w przebojowej psychodelice. Bardzo apetyczne kwaśne pomarańcze.

"Sour Oranges" kosztuje 25 złotych (7 USD).

:bandcamp;

:facebook:

:soundcloud:

:official:

:spotify:

So Slow - Na Wschód (2018) EN

So Slow is a Warsaw based project that gains more and more attention. They play their variation on noise music. With inspiration spectre ranging from science-fiction and Stanisław Lem to Karl Marx and urbanism, it's no wonder they create heavily experimental music although, as the new album shows, they do that without losing the melodic aspect of music.

"Na Wschód" (or "Eastward") consists of two tracks. Only two but on the other hand, when you listen to them, you discover that the complexity they present, could well be shared for a whole long playing album of another band. Created somewhere on the border of noise rock, experimental electronic music and the poetry of spoken word, the band's music makes a perfect way to express the unsettling lyrics about change and civilization itself.

It is the second track, "Dharavi 2.0", that is the most important on the short album (despite its title). It's the one that became the must-hear of Polish music spring and at the same time a candidate for the best song of the year. It is, obviously, a heavily changed version of "Dharavi", a song known from the band's debut album. They managed to preserve the melodicity of the post-hardcore original track but completely change the atmosphere  which is now super dark and worrisome. Contrasts and perfection.

"Na Wschód" costs 2 EUR.

:bandcamp:

:facebook:

:spotify:

So Slow - Na Wschód (2018) PL

So Slow to zdobywający od pewnego czasu coraz większe uznanie projekt z Warszawy grający wariację na temat noise'u. Ich inspiracje są niezwykle szerokie i rozciągają się od science-fiction i Lema po Karola Marka i urbanizm. Nic dziwnego, że tworzą mocno eksperymentalną muzykę, chociaż, jak pokazuje to nowe wydawnictwo, nie tracą przy tym muzykalności.

"Na Wschód" to dwa utwory. Jedynie dwa, a mimo to słuchając ich wydaje się jakby złożonością mogłyby obdarować niejedną długogrającą płytę. Powstała gdzieś na granicy noise rocka z jego nieposkromionym hałasem, eksperymentalnej elektroniki i poetyckości mówionego słowa, muzyka kapeli jest idealna dla oddania niepokojących tekstów o zmianie i cywilizacji.

To właśnie drugi utwór, "Dharavi 2.0", jest na płycie najważniejszy (na przekór tytułowi), to on jest jednym z must-hear polskiej muzycznej wiosny i kandydatem do przeboju roku. Jest to oczywiście druga wersja "Dharavi" znanego z debiutanckiego albumu zespołu. Zespołowi udało się zachować melodyjność post-hardcore'owego oryginału a przy okazji zupełnie zmienić atmosferę na mroczną i bardziej niepokojącą. Kontrastowo i jednocześnie znakomicie.

"Na Wschód" kosztuje 9 złotych (2 EUR).

:bandcamp:

:facebook:

:spotify:

Noche Oscura - Gate (2018) PL

Noche Oscura to wrocławski muzyk Wojciech Szachowski. To także pojęcie z mistyki oznaczające stan w życiu, w którym mrok sytuacji, w której znalazł się człowiek pozwala mu dostrzec światło. Polecam poczytać o tym na FB artysty. Tutaj najważniejsze jest, że termin ten zainspirował Szachowskiego do stworzenia muzyki mrocznej ale z zapowiedzią nadchodzącego światła.

"Gate" to muzyka pełna smutku i desperacji oddanej dzięki noise'owym tłom i gitarowym, czasem całkiem inwazyjnym dźwiękom. To także światło obecne w pięknych klawiszach, na których gra jeden z gości, Tomasz Wróblewski. To również pogrążające słuchaczy w sobie drony nawiedzające kompozycje od czasu do czasu ("Suspension") i połykające resztę dźwięków. To wreszcie smyczki Katarzyny Gronowskiej dodające całości bolesnego piękna.

A końcowych kilka minut płyty to już tylko emocje.

"Gate" kosztuje 10 złotych (3 USD).

:bandcamp:

:facebook: