Plastic Mermaids - It's Not Comfortable to Grow (2022)

Since their 2019 album Suddenly Everyone Explodes and their Kraków gig this year, I love the Isle of Wight band and their improvisation-full, psychedelic style of music. After the gig, the artists mentioned that there's a new album coming and now it's official: It's Not Comfortable to Grow is a perfect continuation of this crazy discography.

There's no doubt that Plastic Mermaids love experimenting. With their style of being (think IDLES kind of weirdness) and their music. The latter involves the eclectic, pace-changing and colourful compositions with synthesizer heavy walls of sound that can as easy melt into minimalist electronic passages. There's so much going on this music and everything is simply flying on the back of catchy melodies (Girl Boy Girl, Disposable Love and many more on this album) and lyrics sung by the unique, a bit nervous but also very dream pop-like vocals by Douglas Richards. And it doesn't matter really if they make a faster and catchier tune or a ballad (like It's Pretty Bad), there's always multitude of things going on in the backgrounds and trying to decode it is a huge part of the fun.

But all of this chaotic music has a huge melancholic aftertaste all over (at least, Something Better gets way, way beyond that). The vocals and the music feel genuinely sad, as if a fun and outgoing person who tries to hide their emotional state, But on the album, the lyrics show everything; it is a "profound and emotional exploration of the many facets of heartbreak" as the band's Bandcamp account states. And it is built with very modern-feeling poetry that can be understood probably worldwide with references to environmentalism among others. 

It's Not Comfortable to Grow costs 9.5 EUR (8 GBP).

Check: Something Better

Country: UK

Genre: psychedelic pop

Label: Sunday Best Recordings

:bandcamp:

:facebook:
:official:

:instagram:

:youtube:

:spotify:

Oddfellow's Casino - Prince of the Starry Wheel (2022)

It's very weird but this is the first album of one of my favourite artists out there, that I post about about here. I wasn't sure if Oddfellow's Casino and his moody, folk-like avant-garde music fits the blog, but I stopped caring and just went for it. Especially that Prince of the Starry Wheel continues his strike of albums that instantly became my personal classics.

Singer/songwriter David Oddfellow developed his unique and outstanding style that encompasses the folkotronic mix of acoustic instruments and delicate electronic sounds, the use of harmonium (I recommend listening to his podcast album where he describes the origins of his fascination with this instrument) and very moody, folk-inspired lyrics. While his previous album, The Cult of Water, presented a fascinating story-like coherent narration, Prince of... seems to be more all over the place. Although the lyrics-heavy release certainly has a theme of sorts, being "an album of earth, feet, marches, burials and the passing of time" with the title borrowed from William Blake. Another special thing about David Oddfellow is how inteligent his texts are, how many stories they include, how much influence from various places include (they make me think of Neil Gaiman each time and I don't know a better compliment).

While his music certainly has this unique atmosphere, it's fast and flow-rich, more like The Decemberists than Her Name Is Calla if you catch my drift. The lyrics but also the smooth and pop-like engaging music is what makes Oddfellow's Casino one of my favourite artists ever and this is just a humble advertisement of his rich discography to everyone.

Prince of the Starry Wheel costs 9 EUR (7 GBP).

Check: The Quiet Man and his Dutch Wife

Country: UK

Genre: poetic folkotronica

Label: Nightjar Records

:bandcamp:

:facebook:
:official:

:spotify:

XDZVØNX - MAYKO (2019) EN

Can't hide it, the Wrocław-based XDZVØNX since Spacefest 2018 have their own special place on my playlist. After the brilliant album TAPE_01, the duo is back with an EP called MAYKO.

While on the LP you could say the band balance between folk-inspired electronics and hip-hop, the EP clearly underlines the former. Perhaps it's because xBORAx's vocals reminds me heavily of the ethno music and even if the artist uses spoken word/screaming, she uses this folk-ish voice melody.And then, there's also the song Mayko zelena that sounds absolutely like a deep bass flavoured party in the Eastern Poland.

This combination of the utterly modern music with the East European tradition sounds not only unique but also refreshingly energetic. While I would love to hear more rapping by xSNUFKINx, I have to objectively say, the Polish artists are going in the right direction.

MAYKO  costs 5 EUR (21 PLN).

Check: Mayko zelena

Country: Poland

Genre: etno elektronika

:bandcamp:

:facebook:

:youtube:

:spotify:

XDZVØNX - MAYKO (2019) PL

Co tu kryć, wrocławski XDZVØNX od czasu Spacefestu 2018 mają u mnie specjalne miejsce na playliście. Po znakomitym albumie TAPE_01 duet powraca z EP-ką MAYKO.

O ile na LP można było odnieść wrażenie, że zespół balansuje między inspirowaną folkiem elektroniką a hip-hopem, na EP-ce zdecydowanie podkreślili to pierwsze. Może to dlatego, że wokal xBORYx kojarzy mi się bardzo etnicznie i nawet gdy artystka raczej krzyczy/recytuje to robi to z charakterystycznym folkowym zaśpiewem. A potem przychodzi kawałek Mayko zelena, który brzmi już całkiem jak zaprawiona tłustym bitem impreza w Biłgoraju.

Takie połączenie muzyki na wskroś współczesnej z tradycją Wschodniej Europy brzmi nie tylko odkrywczo, ale też odświeżająco energetycznie. O ile sam chciałbym usłyszeć jeszcze jaki kawałek rapowany przez xSNUFKINAx to obiektywnie muszę przyznać, że wrocławianie robią nad wyraz dobrą robotę.

MAYKO  kosztuje 21 złotych.

Sprawdź: Mayko zelena

Kraj: Polska

Szufladka: etno elektronika

:bandcamp:

:facebook:

:youtube:

:spotify:

Janusz Jurga - Hypnowald (2019) EN

Recently on the blog came back Giriu Dvasios with his mixture of dub and folk music and now it's time for his Polish (and way darker) counterpart, new album by Janusz Jurga called Hypnowald.

Actually the artist has his own name for the music he makes - ambient forest techno. And it's very much accurate. Sampled bird hooting, fire cracking and generally unsettling but natural noises of the night forest come forth during the whole album. Four pieces that create a festival of atmospheric and aesthetically pleasing electronic music lined with some limbs-moving basses. Perhaps there's not much of the traditional folk music here (instrumentally and vocally speaking) but it's enough to listen to the third track on the album and get into the folk interpretation of the world that it involves. And finally the more traditional folk is also present in the last song with its ethno-singing. Good stuff.

Hypnowald costs 3 EUR.

Check: 4 HYPNOWALD 4

Country: Poland

Genre: folk dub

:bandcamp:

:facebook:

:youtube:
:spotify:

Janusz Jurga - Hypnowald (2019) PL

Całkiem niedawno na blog wrócił Giriu Dvasios ze swoim połączeniem elektronicznego dubu i folku, teraz czas na jego polski (i dużo, dużo mroczniejszy) odpowiednik - nowy album Janusza Jurgi Hypnowald.

Zresztą sam artysta ma na swoją muzykę własne określenie: ambient forest techno. No i jest to całkiem trafione. Zasamplowane pohukiwanie ptaków, trzaskanie ognia i ogólnie niepokojące a naturalne dźwięki nocnego lasu pojawiają się na płycie przez cały czas jej trwania. Cztery kawałki to festiwal klimatycznej i estetycznej elektroniki podbijanej wyraźnym, ruszającym do tańca basem. Być może z tradycyjnego folku nie ma tu za dużo (instrumentalnie, wokalnie, etc), ale wystarczy posłuchać trzeciego kawałka na płycie i spokojnie zanurzyć się w folkowej interpretacji świata. Tylko tym razem zagranej na elektronicznych dźwiękach. W końcu i tradycyjny folk dochodzi do głosu dzięki tradycyjnie brzmiącym etno zaśpiewom w części czwartej. Dobry stuff.

Hypnowald kosztuje 10 złotych (3 EUR).

Sprawdź: 4 HYPNOWALD 4

Kraj: Polska

Szufladka: folk dub

:bandcamp:

:facebook:

:youtube:
:spotify:

Giriu Dvasios - Aidai (2019) EN

To celebrate the 10th birthday of the project, the Lithuanian producer Girių Davasios comes back to his undoubtedly best album, Ratu. This is where he did what made me fall in love in his music - combined the modern electronics with Lithuanian folk music. Just as he does on his new album, Aidai, that sounds like a direct continuation of Ratu.

It's clear from the very first sounds. Seemingly on a loop samples in the Lithuanian style of "sutartinės", folk songs that are meant to drive into trance, here do so with even higher efficiency. As before, the artist "borrowed" them from the folk band Trys Keturiose, but also thanks to cooperation with the already quite known Obeliją. A certain new thing is on the other hand "normal" vocal in Neskubek, which honestly doesn't sound that great comparing.

But what worked four years ago, works now as well. So the track such as Bitela, Tuto valijo, or Linelius, but first of all those recorded with Obelija. Everything could be both danced to or contemplated. 

Aidai costs 6 EUR.

Girių Dvasios - Ratu (2015) EN

Check: Vai kaip as buvau

Country: Lithuania

Genre: folk dub

:bandcamp:

:facebook:
:soundcloud:

:spotify:

Giriu Dvasios - Aidai (2019) PL

Na dziesiątą rocznice założenia swojego projektu, litewski producent Girių Davasios powraca do swojej bez wątpienia najlepszej płyty, Ratu. To na niej właśnie dokonał tego, co mnie w nim zakochało - połączenia nowoczesnej elektroniki i litewskiego folku. Tak samo jest na nowej płytce, Aidai, która brzmi jak bezpośrednia kontynuacja Ratu.

Słychać to od pierwszych dźwięków. Brzmiące jak zapętlone utwory w litewskim stylu "sutartinės", które w założeniu mają wprawiać w trans, tutaj robią to ze spotęgowaną skutecznością. Tak jak poprzednio, artysta "pożyczył" je sobie od folkowego zespołu Trys Keturiose, ale także dzięki współpracy z bardziej znaną Obeliją. Pewną nowością za to jest "normalny" wokal w Neskubek, który nie brzmi tak dobrze.

Natomiast to, co działało cztery lata temu, działa i teraz. A więc kawałki takie jak Bitela, Tuto valijo, czy Linelius, ale zwłaszcza te z udziałem Obeliji. Wszystko jest i do tańca i do kontemplacji.

Aidai kosztuje 26 złotych (6 EUR).

Girių Dvasios - Ratu (2015) PL

Sprawdź: Vai kaip as buvau

Kraj: Litwa

Szufladka: folk dub

:bandcamp:

:facebook:
:soundcloud:

:spotify:

Кроль - Тьма (2017) EN

Darkness is not only a title of the new album by the Russian project called Кроль, darkness is something that pours out of every note of their dark dreampop music. Aided by a range of musicians duo Olga "Jorgan" Roshtchina - Carl "Valerius" Renstalbaldanken serves something between folk and electronic dreampop in a very unnerving shape.

Кроль's music is a mixture of Roshtchina's mesmerizing vocal and super interesting blending of guitars and electronic music. And there's also this dark, slow atmosphere generated by beats and guitar noise polluting the backgrounds. Great effect is also created by cooperation with another vocalist, Julya Nakaryakova in "Как хорошо, что ты не здесь" that shows how easy it is for the artists to make catchy music pieces. But, together with lyrics ("So good you are not here") and dark instrument sounds, it aligns with the atmosphere of the rest of the album.

Another well done trick was to base "Огонь в поле плевел", which sounds like a folk lamentation, on the sound of Chinese folk instrument called hulu. The second part of the album is generally more folk-ish and for some reasons this blending of folk and modern music sounds as if they were born to accompany each other.

"Тьма" kupić można za 24 złote (7 USD).

:bandcamp:

:facebook:

:vk:

Кроль - Тьма (2017) PL

Mrok to nie tylko nazwa nowej płyty rosyjskiego projektu Кроль, mrok to coś, co wylewa się z każdej nuty tej dark dreampopowej muzyki. Wspomagany przez szereg muzyków duet Olga "Jorgan" Roszczina - Carl "Valerius" Renstalbaldanken serwuje coś pomiędzy folkiem a elektronicznym dreampopem w bardzo niepokojącej formie.

Muzyka Кроль to wypadkowa głębokiego, hipnotyzującego wokalu Roszcziny i bardzo ciekawej mieszaniny gitar i elektroniki. Do tego dochodzi mroczna, niespieszna atmosfera generowana przez miarowe bity i zanieczyszczające całość gitarowe tła. Znakomicie brzmi również współpraca z inną wokalistką, Julią Nakarjakową w "Как хорошо, что ты не здесь", który pokazuje łatwość komponowania przebojowych utworów muzyków formacji. Co z tego, skoro wraz z tekstem ("Jak dobrze, że cię tu nie ma") i mrocznym instrumentarium utwór wpasowuje się w atmosferę reszty albumu.

Kolejnym udanym posunięciem jest oparcie "Огонь в поле плевел", brzmiącego jak folkowy lament, na brzmieniu chińskiego ludowego instrumentu hulusi. W drugiej części płyty utwory generalnie mają bardziej folkowe zacięcie - i z jakichś powodów taka mieszanina muzyki ludowej i nowoczesnej brzmi jakby były one dla siebie stworzone.

"Тьма" kupić można za 24 złote (7 USD).

:bandcamp:

:facebook:

:vk:

Mala Herba - Mala Herba Demo (2017) EN

Zosia Hołubowska is not an anonymous person on the Polish off music stage (Wilcze Jagody I posted about in the fall) nor in the queer community. Last October, this time as Mala Herba, she released an album that is probably my favourite blend of Polish folk and electronic music (next to the legendary Grzegorz z Ciechowa). And it's only a demo.

The folk music is not a coincidence here, for the artist, it is a tribute "to her mom, her grandmothers, and their powerful female ancestors" and made for "witches, sluts, and trouble-makers". It has a lot of this mystical atmosphere so often attributed to the village shaman women who brewed love potions. And not to be forgotten - they were the most emancipated women of their times.

The album juxtaposes not only the powerful women of different times but also traditional folk music and a range of modern, more or less offstream genres. Apart from the with-like vocals, the album offers mesmerizing electronics ("Lament gets a heart from me here) and in some way cold-wave atmosphere as it's quite often that only a bassline accompanies the vocalist in minimalist compositions. And the lyrics? As in the big majority of folk songs, it's mostly about love. Rarely one with happy-ending (just listen closely to "Lament") but there's also a lot about folk myths ("Rusałki") or traditions ("Kupały"). For non Polish speakers, Hołubowska offers some explanations on her Bandcamp account.

Mala Herba's demo can be yours for 5 EUR.

:bandcamp:

:facebook:

Mala Herba - Mala Herba Demo (2017) PL

Zosia Hołubowska nie jest anonimową postacią na polskiej scenie offowej (Wilcze Jagody, znakomite m.in. na zeszłorocznym OFF Festivalu) i w środowisku queerowym. Jesienią, tym razem jako Mala Herba, wydała płytę, która jest prawdopodobnie moim ulubionym mariażem polskiego folku i muzyki elektronicznej (zaraz obok Grzegorza z Ciechowa). A przecież to dopiero demo.

Artystka za folkową muzykę zabrała się nie przez przypadek, płyta jest uhonorowaniem Jej "matki, babć i silnych przodkiń" a skierowany do "wiedźm, zołz i trudnych kobiet". Ma w sobie wiele z tego mistycznego uroku, którym otulane są w opowieściach wioskowe szamanki warzące napoje miłosne. No i nie można zapominać, że to one były najbardziej wyzwolonymi kobietami swoich czasów. 

Płyta kojarzy nie tylko silne kobiety czasów minionych i obecnych ale także tradycyjny folk i szereg współczesnych gatunków mniej lub bardziej offowej muzyki. Oprócz wiedźmowatych wokali, album bogaty jest w hipnotyzującą elektronikę ("Lament" dostaje ode mnie tutaj serduszko) i w pewien sposób zimnofalową atmosferę bo często to gitara basowa towarzyszy wokalistce w dość minimalistycznych aranżacjach.  A teksty? Tak jak w ogromnej większości folkowej twórczości są o miłości, Rzadko szczęśliwej (wystarczy wsłuchać się w "Lament") ale dużo jest też odwołań do ludowej mitologii ("Rusałki") czy tradycji ("Kupały").

Demo Mala Herby można mieć za 21 złotych (5 EUR).

:bandcamp:

:facebook:

Sergey Sheerman - Dyḗus (2017) EN

Podsumowanie nie jest dostępne. Kliknij tutaj, by wyświetlić tego posta.

Sergey Sheerman - Dyḗus (2017) PL

Sergey Sheerman to rosyjski producent ze Sterlitamaku, niedaleko granicy z Kazachstanem. Sheerman, którego Sieć zna jako twórcę remiksu do "Don't Leave Me" Moby'ego wydał ostatnio bardzo zróżnicowaną klimatycznie płytę - "Dyḗus".

W tej muzyce jest i elektronika trip-hopu i post-rockowe gitary i popowe wokale. Tak jak w "Until We Go Down (Roulle)" brzmiącym jak choćby Moloko. Jednak najciekawszym utworem jest bez wątpienia "The Wheel (Sohn)", w którym spotykamy inspiracje rosyjskim folkiem wplątane w elektroniczną pajęczynę i współgrające z niepokojącym tekstem. Podobnie w "Sygyt" kosmiczna elektronika spotyka gardłowe wokale z kazaskiego pogranicza, a w "Whisper" łagodny wokal poprzecinany jest nożycami jak nieudana wycinanka. Każdy track zasługuje na uwagę.

Tytuł płyty wziął się od hipotetycznego naczelnego bóstwa ludów Protoindoeuropejskich, z którego mieli wyewoluować takie postaci jak Zeus czy Jowisz. Mówi to wiele o mistycznej atmosferze całego albumu.

"Dyḗus" dostępny jest w ofercie "płać-ile-chcesz".

:bandcamp:

:soundcloud:

:vk:

Soledad Vélez - Run With Wolves (2013) EN

I was invited last year to She's The Fest - a small club-based festival in Valencia of feminist nature - the only way to perform was to be a female artist or at least a band with femal vocalist. Genre-wise it was difficult to classify, similarly, the artists were of various level of fame (Belako is somewhat popular in Spain for example).

But for me the biggest discovery, undoubtedly, was Vélez. The asrtist comes from Chile and you can  get it from her lyrics. All in all, it is poetic indie electro-rock with synthesizers, ukulele, vibraphone and whatnot. But the thing you'll notice at first is Soledad's manner of singing - some will love it, some hate but it's difficult to be neutral. For me it's a perfect summer off festival line up addition.

And come on, this girl's name means "solitude", how awesome is that?

"Run With Wolves" was recorded and mixed in Rio Bravo Estudio, Valencia.

:bandcamp:

:facebook:

:myspace:

Soledad Vélez - Run With Wolves (2013) PL

Rok temu zostałem zaproszony na She's The Fest - niewielki studyjny festiwal z zacięciem feministycznym w Walencji. Dokładne przeciwieństwo pierwszych edycji Męskiego Grania - wstęp na scenę miały tylko artystki i zespoły z kobietami na wokalu. Gatunkowo było bardzo różnie, bardzo różnie było też z kalibrem wykonawców (takie Belako jest w Hiszpanii całkiem popularne).

Dla mnie odkryciem, bez najmniejszych wątpliwości była Vélez. Artystka pochodzi z Chile i da się to usłyszeć w tekstach. Muzycznie jest to poetyckie indie electro-rock z syntezatorami, ukulele, wibrafonem i innymi. Ale najbardziej w uszy rzuca się maniera wokalna Vélez - jednych może to odrzucać, innych, tak jak mnie, przyciągać, obojętnym być nie można. Dla mnie: idealna do line-upu letnich offowych festiwali.

I hej, ta dziewczyna ma na imię "samotność", czy to nie wspaniałe?

"Run With Wolves" nagrano i zmiksowano w Rio Bravo Estudio w Walencji.

:bandcamp:

:facebook:

:myspace: