A Swarm of the Sun - The Woods (2019) EN

Missing out on this January album was my biggest mistake of this year. Fortunately there came Dunk! Festival where the Swedes threw absolutely brilliant gig enchanting the whole audience with their intimate post-rock. So I decided to come back to The Woods and I couldn't  did better.

The band "has never shied away from the bleakest parts of the human experience. "The Woods" brings you comfort in knowing you’re not alone. It wants to be a companion in the dark". It's done with the characteristic combination of heavy guitars with fragments of peace and lyricism reminding me a bit of their compatriots from Immanu El. The Swedes' music is both the melancholia and the massive, almost pompous guitar sounds with this slow, engaging pace.

The album is made of three tracks and each of them is a phenomenon of its own. Blackout is exactly the massiveness coming at the listener with the slow but inevitable pace, just like icepack would. The Woods inspires awe with the lyrical vocal and is bound to make you cry of sadness and later mesmerize you with the almost prog-like music with riffs with Crippled Black Phoenix' vibes. And finally An Heir to the Throne makes a perfect ballad with the sad melody and brilliant music going on and on. 

The Woods costs 6 EUR.

A Swarm of the Sun - The Rifts (2015) EN

Check: An Heir to the Throne

Country: Sweden

Genre: intimate post-rock

:bandcamp:

:facebook:
:official:

:spotify:

A Swarm of the Sun - The Woods (2019) PL

Przegapienie tej styczniowej płyty to mój największy błąd tego roku. Na szczęście przyszedł Dunk! Festival, na którym Szwedzi z A Swarm of the Sun dali absolutnie fantastyczny koncert i zaczarowali całą publikę swoim intymnym post-rockiem. Postanowiłem wrócić więc do The Woods i był to strzał w dziesiątkę.

Zespół "nie migał się nigdy od pokazywania najmroczniejszych stron ludzkiej egzystencji. "The Woods" sprawi, że poczujecie się lepiej wiedząc, ze nie jesteście sami. Pragnie być kompanem pośród mroku". Robi to dzięki charakterystycznego połączenia głośnych gitar z fragmentami spokojnymi i lirycznymi i trochę przy tym przypomina swoich ziomków z Immanu El. Muzyka Szwedów to zarówno melancholia jak i podniosłe, a nawet bombastyczne gitarowe granie o niespiesznym, wciągającym tempie. 

Album to trzy utwory, a każdy z nich jest fenomenem sam w sobie. Blackout to właśnie masywność nadciągająca z powolnym acz nieuchronnym impetem niczym lądolód. The Woods zachwyca lirycznym wokalem i z łatwością doprowadza do łez smutku, a później hipnotyzuje prawie progresywnym graniem z riffami w stylu Crippled Black Phoenix. W końcu An Heir to the Throne to idealna ballada z rzewną melodią i ciągnącą się w nieskończoność znakomitą muzykę.

The Woods kosztuje 26 złotych (6 EUR).

A Swarm of the Sun - The Rifts (2015) PL

Sprawdź: An Heir to the Throne

Kraj: Szwecja

Szufladka: intimate post-rock

:bandcamp:

:facebook:
:official:

:spotify:

Melasse - Demo Tape (2018) EN

Although Melasse is a Russian band that play metal compositions as thick as the project's name, at the end of the last year they surprised the audience by releasing an album with acoustic versions of their songs. And they managed to make a great impression in this way.

The album's tracks are built not on the electric guitars and noise but on the acoustic ones and this melancholic vibe. And, what's very important, on Ekaterina Yezhova's vocal that sucks the audience into those sadness-filled compositions. This all makes the album strike with a lot of dark folk atmosphere that in the end is destroyed with a droning track hidden behind the album's last Саван.

Another beautiful thing is the cover art with Félix Thiollier's picture from over a millennium ago. No doubt it fits the dark folk climate of the album.

Demo Tape costs 5 USD.

Check: Закат

Country: Russia

Genre: acoustic dark folk

:bandcamp:

:instagram:

:vk:

Melasse - Demo Tape (2018) PL

Co prawda Melasse to rosyjski zespół metalowy grający swoje kompozycje gęste jak nazwa projektu to pod koniec zeszłego roku zaskoczyli wydając płytę z akustycznymi wersjami swoich utworów i dają radę w ten sposób.

Kawałki na płycie zbudowanie są nie na gitarach elektrycznych i łupnięciu, a na akustycznych i melancholijnym vibe'ie. A także, co bardzo istotne, na wokalu Jekateriny Jeżowej, który wciąga w niepohamowany sposób w te pełne smutku kompozycje. Wszystko to sprawia, że całość ma w sobie mnóstwo darkfolkowego klimatu, który zniszczony jest na samym końcu w dronującym utworze schowanym po zakończeniu ostatniego na płycie Саван.

Przepiękna jest również okładka ze zdjęciem Félix Thiollier sprzed ponad stulecia. Bez dwóch zdań w mroczno folkowym klimacie płyty.

Demo Tape kosztuje (5 USD).

Sprawdź: Закат

Kraj: Rosja

Szufladka: acoustic dark folk

:bandcamp:

:instagram:

:vk:

Crows In The Rain - Little Girl And Lost Blossom (2017) EN

Post-rock from Iran. Not sure why, but I thought that it's gonna be very rough guitar sound and wild noise but reality couldn't be more different. Crows In The Rain's music is beautiful and spiritual, as they put it, "it's sound to feel". This year's album (with very attractive cover) proves it right.

We are presented with extremely moody album in which background full of tension meet epic, bombastic drums and quiet keys sounding like sobbing child. Or rain. And when violins appear, my souls melts instantly. I'm sure this was the band's foul aim from the very beginning. The whole thing sounds like made for movies (one of the tracks' title suggests it anyway). If you buy it, it can enchant you. If you don't, you can laugh a little about bombastic visions from the Persians.

"Little Girl And Lost Blossom" costs 7 USD.

:bandcamp:

:facebook:

:soundcloud:

Crows In The Rain - Little Girl And Lost Blossom (2017) PL

Post-rock z Iranu. Nie wiem czemu, spodziewałem się surowego brzmienia gitar i nieokiełznanego hałasu, tymczasem Crows In The Rain to muzyka piękna i natchniona, jak sami piszą, jest to muzyka do przeżywania emocji. Tegoroczna płyta (z bardzo efektowną okładką) to potwierdza.

Dostajemy niezwykle nastrojowy album, na którym klimatyczne, pełne napięcia tła spotykają się z epickimi, pełnymi patosu kotłami i cichymi klawiszami brzmiącymi jak chlipanie dziecka. Albo deszczu. A gdy zaczynają rozbrzmiewać skrzypce, wtedy moja dusza się roztapia. Z pewnością o to niecnemu zespołowi chodziło. Całość sprawia wrażenie produkcji bardzo kinowej (zresztą tytuł jednego z utworów to właśnie sugeruje), jeśli się ją kupi - oczarowuje, jeśli nie, można się naigrywać z patetycznej wizji Irańczyków.

"Little Girl And Lost Blossom" kosztuje 29 złotych (7 USD).

:bandcamp:

:facebook:

:soundcloud:

Icelandic Elephants - Ghost Followers (2016) EN

It’s raining outside. And our journey through Russia is not very successful - we won’t even leave Petersburg. The third band from the “Venice of the North” is the project by Vitya Grin - Icelandic Elephants. The sensibility-and-nostalgy difference between the Wednesday’s Ifwe and IE is like the previous one between Ifwe and Show Me A Dinosaur - huge. Downwards, towards calmness and depressive melancholy. (BTW, dinosaurs, elephants, what kind of Russian fondness of being huge is it?)

The music made for rain, blanket and sleep, when there’s a party behind the wall and you just want to be alone with your thoughts. Grin doesn’t like talking about his music: “I'm creating boring music like ambient or drone or something like that”, “I like music very much. I think it makes me happy”. Full stop. But the music speaks for itself, about loneliness (“When Our Friends Will Turn Away”), fate (“Leave Home”) and lost hopes (“Turn Back Into Silence”). Just like the title suggests, about people who are lost in their memories and the most important thing for them is chasing the ghosts of people, who are no longer by their side.

Grin thanks his fans for listening to his “words” (the quotation marks are the author’s way of writing it), which is the best proof for that with his ambient work he wants to express something very true. And Painful.

(BTW, an Icelandic elephant” is not something so very absurd - there’s at least one of them, just check out Google Image)

“Ghost Followers” can be bought for only $3.

:bandcamp:

:facebook:

:soundcloud:

Lisa Marie Kruchak - Miles of Prairie (2014) EN

Who of us would think that Toronto, the city in Canada, could be an annoying moloch? That anything in Canada could? But it does. "Toronto has a way of wearing people down. With the constant noise, hustle and hurry there leaves little room for quiet reflection", the antidote for this is the first LP by Canadian artist Lisa Marie Kruchak - "Miles of Prairie".

You can hear here horses galloping through the prairie, groves that are being passed by and the pace of blood. The escape into the dark, like the dark sky above the fire, folk, escape from loneliness, loss and betrayal. Or maybe "escape" is not the word to use here? It does sound more like this night ride through the prairie and contemplation over those feelings. There's no escape from them but perhaps you can wrap your mind around them? The atmosphere of the album is done by the guitar with veeery heavy strings, the sound of which makes you almost feel how resistant they are under the fingers. It is balanced by surprisingly catchy melodies ("Without Losin") and choirs ("Sometimes") and deepen by distortions ("Lonely Heart"). Kruchak, as the Polish-like surname as well as her pictures suggest, is the black raven within the snowy landscape looking at the frozen feelings with eyes full of black wisdom.

"Miles of Prairie" was recorded in Slaughterhouse 754,  it costs 10 CAD.

:bandcamp:

:facebook:

:official: