T E Morris & Jo Quail - For the Benefit of All (2020) PL

Na początku września wyszła niepowtarzalna płyta dwójki znakomitych artystów: lidera Her Name Is Calla, T E Morissa oraz fantastycznej współczesnej wiolonczelistki Jo Quail. Należało się spodziewać, że taka dawka talentu zaowocuje czymś wyjątkowym i tak właśnie się stało no For the Benefit of All to właśnie to.

Trochę zaskakująca jest tematyka albumu. Sci-fi, kosmos, eksploracja - to nie są tematy, które osobiście utożsamiałbym z żadnym z tych artystów. Tymczasem temat obecny jest i w tytułach (fantastyczne nawiązanie do łzawego pożegnania łazika Opportunity) i w samplach (już od pierwszego utworu na płycie) i w końcu w muzyce - mrocznej, futurystycznej i z łatwo wyczuwalnym kosmicznym vibem. Space ambient i bardzo, bardzo delikatne smyczki oraz klawisze definiują to wydawnictwo.

To właśnie elektronika jest na pierwszym planie tworząc przestrzenne, kosmiczne pejzaże a dopiero dość późno, w 2116 (The Settlers), nabiera wyraźniejszej formy. Smyczki natomiast odpowiadają za atmosferę, ale raczej taką groźną, smutną i ponurą niż tradycyjnie podniosłą. Podobnie rzecz ma się z klawiszami, które, chociaż piękne, brzmią równie złowróżbnie (zwłaszcza w świetnym 1610 (The Polymath from Pisa). Zresztą tytuły to materiał na osobną opowieść - wszystkie zawierają daty i wydarzenia związane z kosmosem tylko że większość z nich... dopiero nadejdzie. Znakomity pomysł.

For the Benefit of All kosztuje 30 złotych (6 GBP).

Sprawdź: 1610 (The Polymath from Pisa

Kraj: UK

Szufladka: space ambient

:bandcamp:

:facebook (T E Morris):

:facebook (Jo Quail):

:official (Jo Quail):

:youtube (Jo Quail):

:spotify:

T E Morris & Jo Quail - For the Benefit of All (2020) EN

In the beginning of September, a unique album was released, one created by two great artists Her Name Is Calla's T E Morris and fantastic cellist Jo Quail. It should've been anticipated that such an amount of talent would result in something special and so it happened as For the Benefit of All is just it.

The theme of the album is a bit surprising. Sci-fi, space, exploration - these are not what I would associate with neither of the artists. However, it is present everywhere, both in song titles (like in the fantastic reference to the tear-jerking last words of the Opportunity rover) in sample (from the album's very first track) and finally in the music - dark, futuristic, with hard-to-miss space vibes. Space ambient and very, very delicate strings and keys define this release.

It is the electronics that plays the main role, creating spacious, cosmic soundscapes and rather late turning the form into something louder (2116 (The Settlers)). Strings on the other hand are there for the atmosphere, one that's scary, sad and gloomy more than traditionally lofty. Similar thing with the keys that, although beautiful, sounds also threatening (especially in the brilliant 1610 (The Polymath from Pisa). Also, the titles themselves are worth talking about - all of them consist of years when something important for the space exploration happened or... will happen as most of them is situated in the future. Great idea.

For the Benefit of All costs 6 GBP.

Check: 1610 (The Polymath from Pisa

Country: UK

Genre: space ambient

:bandcamp:

:facebook (T E Morris):
:facebook (Jo Quail):

:official (Jo Quail):

:youtube (Jo Quail):

:spotify:

Taphephobia - Blue Hour (2020) PL

Taphephobia to Ketil Søraker z Norwegii i jego projekt w ramach którego tworzy "cinematic drone". Od ponad 10 lat zdążył wydać już kilka krążek, a najnowszy, Blue Hour, pod koniec sierpnia z pomocą wytwórni Cyclic Law.

Album jest "dedykowany unikalnej atmosferze północnych krajobrazów" i oczywiście od początku to słychać w wcale nie takich cichych dronach i soundscape'ach. Tak jak nakazuje dronujace prawo: jest długo, jest przytłaczająco smutno i pięknie. Od razu czuje się inspirację Północą i jej pustymi, monumentalnymi krajobrazami. Stąd też użycie tego bardziej cynematycznego: wyraźniejszego i zapierającego dech w piersiach ambientu. Oraz przygniatającego, co akurat nie powinno dziwić, w końcu taphephobia to lęk przed pogrzebaniem żywcem. A do tego niepokojące, szeptane "wokale" w Flashlights, przejmujący mrok w Blå Timen, czy w końcu spokojne jak sama śmierć zamknięcie w The Omen.

Blue Hour kosztuje 37 złotych (8 EUR).

Sprawdź: Flashlights

Kraj: Norwegia

Szufladka: cinematic ambient
Label: Cyclic Law

:bandcamp:

:facebook:
:official:

:soundcloud:

:spotify:

Taphephobia - Blue Hour (2020) EN

Taphephobia is Ketil Søraker from Norway who creates "cinematic drone" under this moniker. For over 10 years, he managed to release several albums and the newest one, Blue Hour, at the end of August via Cyclic Law.

The album is "dedicated to the unique atmosphere of the northern landscape" and it's obviously audible from the very beginning in not so quiet drones and soundscapes. As the drone rule states: it's long, it's crushingly sad and beautiful. You feel the inspirations with the North and its barren, monumental landscapes. This legitimates the use of the cinematic: clearer and more breathtaking kind of ambient. And also one that weighs a lot, after all taphephobia is a fear of being buried alive. And then there are also unnerving, whispering vocals in Flashlights, thrilling darkness in Blå Timen, or the peaceful like the death itself finish in The Omen.

Blue Hour costs 8 EUR.

Check: Flashlights

Country: Norway

Genre: cinematic ambient
Label: Cyclic Law

:bandcamp:

:facebook:
:official:

:soundcloud:

:spotify:

Rod Sigautt - Castle of Sand (2020) EN

Rodrigo Sigautt is a young artist from Rio, completely unknown (20 likes on FB) but wonderfully talented and his debut album Castle of Sand drew my attention with its lovely, DYI dream pop.

From the very beginning you can hear that the album was created with a PC and probably in a bedroom. But it doesn't matter when you find it so great to listen to. On one hand, elegant melodies and unconstrained vocals, on the other, drowned in reverbs atmospheric backgrounds. Sometimes there's some play on clear beats that sounds somewhat like dream r'n'b, sometimes some of the orchestral grandeur (like in The Blue), also a lot of keys keeping up the pace and adding to the atmosphere (as in the fantastic, instrumental Dancing as Flying Leaves Surround You).

I like the Brazilian's voice - perfectly balancing the pop's catchiness and dream pop's melancholy, especially in the ultra sad It's Silent on the Outside. It's always great to find an unknown gem like this, I hope the artist will achieve something in his career as there's a lot of potential.

Castle of Sand costs whatever you want to pay.

Check: The Blue

Country: Brazil

Genre: lo-fi dream pop

:bandcamp:

:facebook:

:spotify:

Rod Sigautt - Castle of Sand (2020) PL

Rodrigo Sigautt to młody artysta z Rio, zupełnie nieznany (20 lajków na FB) ale znakomicie uzdolniony, a jego debiutancka płyta Castle of Sand przykuła moją uwagę przyjemnym, domowej roboty dream popem.

Od razu słychać, że płyta musiało powstać głównie z pomocą komputera i zapewne w sypialni. Ale nie ma to żadnego znaczenia bo słucha się jej doskonale. Z jednej strony eleganckie melodie i swobodny wokal, z drugiej opływające w reverby klimatyczne tła. Czasem jest tutaj trochę grania na wyraźnych bitach więc brzmi to trochę jak dream r'n'b, czasem wręcz orkiestralnego rozmachu (jak w The Blue), dużo też klawiszy, które napędzają kompozycje i dodają klimatu (np. w fantastycznym, instrumentalnym Dancing as Flying Leaves Surround You).

Podoba mi się wokal Brazylijczyka - idealnie równoważący przebojowość popu i melancholię dream popu, zwłaszcza w ultra smutnym It's Silent on the Outside. Zawsze fajnie jest znaleźć taki nieznany diamencik, mam nadzieję, że coś osiągnie, potencjał ma duży.

Castle of Sand kosztuje tyle, ile chcesz zapłacić.

Sprawdź: The Blue

Kraj: Brazylia

Szufladka: lo-fi dream pop

:bandcamp:

:facebook:

:spotify:

Haunts - Mayfly (2020) EN

The British project projekt Haunts is one of those post-rock bands that it's not super loud about while it definitely should be. That's what I thought three years ago when I posted about their debut EP A Lack of Empathy and that's exactly what I think now when they released another one, called Mayfly.

The instrumental line up of the band includes not only guitars but also saxophone, violins and cello, what's more, the compositions are so artsy and guitars not pushy so the band's music can safely be called chamber/art post-rock. A lot of neoclassicism, moody fragments (fantastic in Eyes Wide), melancholy. This is no post-rock to headbang and inspire monumental awe but one to contemplate during a rainy day.

In Where We Divide the artists make the pace faster and thanks to the saxophone, their music soundss more and more jazzy. And the further into the album, the more surprises with some electronics and atmospheric post-rock for example.

Mayfly costs 3 GBP.

Haunts - A Lack of Empathy (2017) EN

Check: Eyes Wide

Country: UK

Genre: chamber post-rock
Label: Truthseeker Music

:bandcamp:

:spotify: