Ashen Swan - L'appel du Vide (2018) EN

Nathan Kwoon is an artist who can make magic as not many others. As Ashen Swan he does it with atmospheric and simply beautiful ambient. It is also unsettling as the album's title translates to "the call of void", the suicidal random thoughts that appear in healthy people's minds in day-to-day situations. Kwoon goes deeper into this topic in the way he does best - through music.

The album is well-thought-through, it's enough to look at the tracks titles that create a perfect story on their own (with the chorus in the titles for tracks number one, five and nine). But it's the music that completes the story. It's sad and extremely delicate to such a degree that bow snapping strings in "Lay Here With Me" sounds as if it was going to rip your soul apart.

The album makes a coherent work and even if a neoclassic beauty is rapidly cut (when "Momentary" starts) it seems that it was planned and must mean something. And the final, if there may be such thing in so delicately droning music, that is placed in "Emptied Bones" leaves the listener with sweet hum in their ears and sadness in hearts.

"L'appel du Vide" costs whatever you want to pay.

:bandcamp:

:facebook:

:instagram:

:spotify:

Ashen Swan - L'appel du Vide (2018) PL

Nathan Kwoon to artysta, który potrafi oczarować jak mało kto. Jako Ashen Swan czaruje nastrojowym i po prostu pięknym ambientem. A także niepokojącym bo tytuł płyty przekłada się na "wezwanie pustki" czyli samobójczy zew odbierany przez zwykłych ludzi w normalnych sytuacjach. Kwoon wgłębia się w temat tak jak potrafi najlepiej - muzyką.

Płyta jest znakomicie napisana i przemyślana. Wystarczy spojrzeć na tytuły, które same w sobie tworzą doskonałą całość (z refrenem w tytułach do utworów numer jeden, pięć i dziewięć). Ale dopiero muzyka opowiada całą historię. Jest smutna i niezwykle delikatna, do tego stopnia, że subtelne pociągnięcia smyczków w "Lay Here With Me" brzmią jakby miały poszarpać duszę. 

Płyta tworzy koherentną całość, a jeśli nagle neoklasyczne piękno jest ucięte jak nożem (gdy zaczyna się "Momentary") to ma się wrażenie, że to żaden przypadek, że z pewnością coś to oznacza. A finał, jeśli tak spokojnie dronująca płyta może jakiś mieć, przypadający w "Emptied Bones" zostawia słuchacza z przyjemnym szumem w uszach i smutkiem w sercu.

"L'appel du Vide" kosztuje ile zdecydujesz się zapłacić.

:bandcamp:

:facebook:

:instagram:

:spotify:

Ashen Swan - Pale Blue Dot (2017) EN

Sound of emptiness from the Windy City. The artist creating his music as Ashen Swan, shows us how the world looks when viewed from space distances wen the whole planet turns into a pale blue dot.

From this distance, he is able to see the generations changing and everyone following their life up til the cold embraces of Mother Death. This perspective lets him see outside the frames we set up ourselves not to get mad, to have something to live for. Ashen Swan doesn't have any problems with that seemingly.

He shows that with his dense noise, well done drones that create wide sections, cosmic landscapes full of freezing nothing and stillness. He finishes it with beautifully sounding keys in "Generations Come, Generations Go" and bombastic backgrounds in "All Streams Flow Into the Sea" or eventually the annoyingly noisy finish of "And the Sea Is Never Full".

"Pale Blue Dot" costs whatever you want to pay.

:bandcamp:

:facebook:

Ashen Swan - Pale Blue Dot (2017) PL

Dźwięki pustki z Wietrznego Miasta. Artysta tworzący jako Ashen Swan pokazuje jak wygląda świat widziany z kosmicznej odległości gdy cała planeta zamienia się w bladą błękitną kropkę.

Z tej odległości widzi jak przemijają pokolenia, a każdy zmierza do zimnych objęć matki śmierci. Taka perspektywa pozwala spojrzeć poza ramy, które narzucamy sobie sami, tak by nie oszaleć, by mieć po co żyć. Ashen Swan nie ma z tym problemów.

Pokazuje to gęstym noise'em, znakomicie zrobionymi dronami tworzącymi rozległe pasaże, kosmiczne krajobrazy pełne zimnej pustki i bezruchu. Dokłada do tego szereg rodzynków. Dobrze brzmią klawisze w "Generations Come, Generations Go" i podniosłe tła w "All Streams Flow Into the Sea" czy w końcu nieznośnie hałasujący finał "And the Sea Is Never Full".

"Pale Blue Dot" kosztuje tyle ile zdecydujesz się zapłacić.

:bandcamp:

:facebook: