Wending Tide - The Painter (2017) EN

What's better than aggressive metal with the vocalist screaming as if he wanted to spit out the whole hell when you can hardly find in yourself any motivation to treat the reality politely? Not much. The album by Wending Tide from New Zealand is just perfect for those situations. It's not and doesn't want to be anything more than emotions translated into music.

But it's not entirely without surprises. As for example after full of intensive emotions track number one comes a break filled with beautiful piano keys. And the real masterpiece is the very beginning of the following track, "Cascading Auburn I", that starts with... the vocalist breathing in, getting ready for the mayhem continuation. And then it is guitars and noise until the end with such an aggression that can almost be cut with a knife.

the only problem here is that this music has to be very loud. Really, really loud. But since when is it a problem anyway?

"The Painter" is available for 5 NZD.

:bandcamp:

Wending Tide - The Painter (2017) PL

Co jest lepszego niż agresywny metal z wokalistą wrzeszczącym jakby chciał wypluć piekło, gdy ciężko wydobyć z siebie motywację do darzenia rzeczywistości sympatią? Chyba niewiele. Płyta nowozelandzkiego projektu Wending Tide jest niczym skrojona na takie właśnie okazje. Nie jest i nie chce być niczym więcej niż emocjami przetłumaczonymi na muzykę.

Nie jest ona jednak pozbawiona niespodzianek. Jak na przykład, gdy po pełnym intensywnych odczuć głośnym utworze tytułowym następuje kilkusekundowa, jakże piękna, przerwa na nastrojowe klawisze pianina. A prawdziwym majstersztykiem jest początek następnego utworu, "Cascading Auburn I" z charakterystycznym nabieraniem powietrza przez wokalistę. A potem już do samego końca jest gitarowo i głośno i z taką agresją, że można ją niemal nożem kroić.

Jedyny problem jest taki, że tej muzyki trzeba słuchać głośno. Naprawdę głośno. Ale od kiedy jest to problemem?

"The Painter" dostać można za 14 złotych (5 NZD).

:bandcamp: