Domani Vendetta - When Silence Means Violence (2020) PL

Co chwila w ostatnich miesiącach przypomina mi się, że Hiszpania również post-rockiem stoi. Po takich projektach jak Nabius czy Syberia, teraz zrobiła to formacja Domani Vendetta ze stołecznego Madrytu. A dokładnie ich nowa płyta When Silence Means Violence.

To właściwie nie post-rock a instrumentalny djent metal z tak charakterystyczną dla niego techniką grania na gitarach. Z drugiej strony jednak kompozycje tutaj są tak skomplikowane i interesująco napisane, że trudno nie nazywać tej muzyki post-rockiem. Słuchacz dostaje łupnia w uszy już od samego początku w Kaiko, która chociaż piorunująco się zaczyna to daje radę rozkręcać się do samego końca. I w zasadzie cała płyta tak wygląda - wciągające kompozycje na djentowe dźwięki, najlepsze w Kaiko, Vartice i finałowe Trees.

No i nie trzeba chyba dodawać, że cała płyta to komentarz do sytuacji w Stanach. Zespół bardzo mocno popiera protesty i walkę o równouprawnienie za co tylko zyskują kolejny plus.

When Silence Means Violence kosztuje 18 złotych (4 EUR).

Sprawdź: Kaiko

Kraj: Hiszpania

Szufladka: djent post-rock
Label: thebravesrecords

:bandcamp:

:facebook:

Domani Vendetta - When Silence Means Violence (2020) EN

Frequently in the last months I am being reminded that Spain has also a strong post-rockish scene. After projects such as Nabius or Syberia, now it's done by Domani Vendetta, a band from the capital city of Madrid. And to be more precise, by their new album When Silence Means Violence.

Actually it's not exactly post-rock and more instrumental djent metal with this so characteristic way of playing guitars. On the other hand, the compositions here are so complex and intriguing that it's hard not to call it post-rock. Anyway, the audience get their ears massacred by the very first sounds of Kaiko that, although it starts with a bang, manages to develop even more with time. And indeed, the whole album looks like this - engaging compositions with djent sounds, best in Kaiko, Vartice and the final track Trees.

And it goes without saying that the album makes a commentary on the current situation in US and other places. The band is fully supportive towards the protests and fight for equality which makes me like them even more.

When Silence Means Violence costs 4 EUR.

Check: Kaiko

Country: Spain

Genre: djent post-rock
Label: thebravesrecords

:bandcamp:

:facebook:

Bend The Sky - Expanse (2018) EN

Expressiveness and elevated emotions, this is something you can find plenty of in the music by the Australian Bend The Sky. The band's instrumental post-rock combines the aggressive sounds of guitars with melancholic keys in the best way possible. The occasion to get into their music appears with the release of their new album, "Expanse".

The musical pathos may be hard to swallow for some, but it has to be stated that music like this by the Australians does a great job in playing with emotions. Euphoric moments when the listener is ready to jump out of the shoes and run to conquer the world is mixed with fragments of sadness and melancholy. And everything done, obviously, with no lyrics. From the very beginning of the album, the band offer what they have best: the skillful combination of guitars, keys and backgrounds with some airy and sacral/elevated backing vocals.

This is extremely steady album and makes a well written whole. It's hard to point at anything and say "this is the best track" as even the great "Navigator" or epic "Pilgrimage" doesn't stand out that much from the rest. The album requires listening to the whole and being ready to get touched.

"Expanse" can be yours for whatever you want to pay.

:bandcamp:

:facebook:

:spotify:

Bend The Sky - Expanse (2018) PL

Ekspresja i podniosłe emocje, tego w muzyce australijskiego Bend The Sky znaleźć można na kopy. Instrumentalny post-rock zespołu łączy agresywnie brzmiące gitary z melancholijnymi klawiszami w najlepszy możliwy sposób. Okazja by się wkręcić w ich twórczość pojawiła się właśnie wraz z wydaniem nowego albumu "Expanse".

Muzyczny patos nie dla wszystkich musi być zjadliwy, jednak trzeba przyznać, że muzyka taka jak ta proponowana przez Australijczyków znakomicie gra na emocjach. Euforyczne momenty, gdy słuchacz szykuje się aby wyskoczyć z butów i ruszać podbijać świat, przeplata się tu z fragmentami pełnymi smutku i zadumy. A wszystko to oczywiście bez słów. Od samego początku Australijczycy serwują to, co mają najlepsze, umiejętnie łącząc gitary, klawisze i tła, w których królują eteryczne i sakralno-podniosłe chóry.

To niezwykle równa płyta i stanowi dobrze napisaną całość. Ciężko cokolwiek wyróżnić bo nawet świetne "Navigator" czy epickie "Pilgrimage" nie odstają poziomem znacząco. Album wymaga przesłuchania go jako całości i gotowości do bycia poruszonym.

"Expanse" można mieć za ile się tylko chce.

:bandcamp:

:facebook:

:spotify: