Ciśnienie - [angry noises] (2025)

"Note: this album is designed to be played loudly. Listen as loud as you can or as loud as you’re allowed." How many release, regardless of the genre, have to include such a disclaimer? But in the case of the Polish less and less jazzy and more and more noisy Ciśnienie, it's well-justified. One of my favourite Polish bands have just released their new album and it's a chaotic wonder.

I've had numerous occasions to see the band live and I have to say that their philosophy never to release albums created in studios in traditional way, but rather record live performances is what leads the band's career forward. There is so many good things about their music, but the best one is the energy and the creative ways of showing heated emotions that drive the artists. This results in music that is chaotic (in the best way!), noisy (in the best way!) and overwhelming. The complex compositions are filled with parts that prepare you for the sudden burst of sound and create tension, parts that are the sudden bursts of sound and parts that come after the sudden bursts of sound but are somehow even louder and noisier.

This all makes me always mention Ciśnienie when asked about the best Polish post-rock group at the moment. Even though the artists escape easy genre divisions and are difficult to classify. The way (angry and energetic) baritone sax and (angry and energetic) violins lead this music makes it exceptional but it's the overall anger and energy what makes the band so unique. A broader audience in Poland got to know Ciśnienie recently thanks to their performance at OFF Festival, but the band is even better in smaller clubs, so if you have a chance, don't miss it!

[angry noises] costs whatever you want to pay.

Check: Gówno (gowno)

Country: Poland

Genre: chaotic noisy post-rock

Ciśnienie - Radio Edit (2021)

:bandcamp:

:facebook:

:instagram:

Tylko Nieświadomi Przeżyją - Tylko nieświadomi przeżyją (2025)

I'm gonna be honest: despite the fact that the band comes from my city and that I've seen some of those artists performing live in other projects, I got to know about this release in an exceptionally weird way. From my Chinese friend (good sides of globalization here). And it's good that it happened because this new project lies exactly on the border of my comfort zone as their music is as post-rocky as it is jazzy.

The soundscapes on the debut release are vast. The pace is slow and slowly developing. The sights are surreal. This is all thanks to the wide range of instruments appearing on the album, including saxophone, glockenspiel, harp... This chaotic line up makes up a psychedelic yet coherent whole, an orchestration of various sounds that go from impro-like dark jazz passages to louder, post-rock-esque sections and back. The single Nigredo is a perfect example here: slowly rising up to a jazzy but also loud and atmospheric crescendo. The longer tracks are indeed constructed with a similar idea in mind, making me feel like at my post-rock home.

The parts outside of my comfort zone certainly include the omnipresent saxophone (sorry, not my vibe) which, I have to admit, sounds pretty alright. I do also prefer where the music gets louder, more involving and slightly heavier, but there is a lot of space for the lovers of the instrumental ambient and dark jazz, mysterious soundscapes. I hope to see the band live soon, it must be so much fun!

Tylko nieświadomi przeżyją costs 6 EUR (25 PLN).

Check: Nigredo

Country: Poland

Genre: post-jazz

:bandcamp:

:facebook:

:instagram:

:spotify:

Niechęć - Reckless Things (2025)

I am a person who famously dislike jazz. Sorry. But when I like an album that is very jazzy, if not jazz full stop, it's a clear indication that the album is really good. It's not Ciśnienie whose post-rock noise is structured like jazz, it's jazz music that feels like post-rock and it's enough for me to get really intrigued by the Polish band's fourth ever album.

The band admit their love for improvisation (is there any jazz outfit who don't like it?) but that their sound changes constantly and "balances between fury and melancholy, recently leaning towards trance rhythms and synths". After the first two tracks I was already sold: Nowe płuca (translating to "New Lungs") present a perfect riff (but played on a trumpet, I think) that makes the track an instant hit while Bezdech ("Apnea")'s finish is... just pure post-rock. Sorry to keep coming back to the comparison with the guitar-based genre, but this is where I feel comfortable in. I'm not trying to offend anyone.

Although it is not a norm for me, I prefer the livelier, more energetic fragments of the album. The more self-reflecting parts played with a saxophone (I think) are definitely not my cup of tea. Still though, I am excited by this album more than I could have guessed.

Reckless Things costs 7 EUR (29 PLN). 

Check: Nowe płuca

Country: Poland

Genre: post-rocky jazz

Label: Audio Cave

:bandcamp:

:facebook:

:instagram:

:youtube:

:spotify:

Lonker Sea - Hamza (2020) EN

Lonker Sea are already an appreciated brand in Poland and around the world. Their jazzy noise is in many ways unique and borders with various music genres including post-rock and dream pop. It's how it is on this year's heavily written about already album Hamza. But also on this blog, one of the best Polish albums of the year must be present.

Perhaps the biggest surprise here is how big a role is played by Joanna Kucharska's vocals now. It's her, who starts the whole thing in Infinite Garden and makes it with such a class, resulting in something dreamy and dark jazzy. Stil, the tracks I like most are those combining obviously jazzy arrangements with post-rock and noise elements. Those instrumental pieces like Gdynia80 or Open & Close.

But, as I always say, I have absolutely no clue about jazz, so I won't go further into this. I like the Poles' music and this is what counts to me.

Hamza costs 8 EUR.

Check: Open & Close

Country: Poland

Genre: noisy jazz
Label: Antena Krzyku

:bandcamp:

:facebook:

:spotify:

Lonker Sea - Hamza (2020) PL

Lonker Sea mają już swoją uznaną markę w Polsce i na świecie. Ich jazzujący noise jest pod wieloma względami niepowtarzalny i zahacza o wiele gatunków łącznie z post-rockiem i dream popem. Tak jest na opisanej już wielokrotnie tegorocznej płycie Hamza. Nie mogło tu jednak zabraknąć jednej z lepszych polskich płyt tego roku.

Największym chyba zaskoczeniem jest to jak dużą rolę spełnia na niej wokal Joanny Kucharskiej. Zresztą to właśnie ona otwiera płytę w Infinite Garden i robi to z klasą, co w sumie daje trochę dreampopowy, trochę dark jazzowy utwór. Wciąż jednak, najbardziej podobają mi się, gdy łączą oczywiście jazzowe aranżacje z elementami post-rocka i noise'u. Właśnie te instrumentalne kawałki jak Gdynia80 albo Open & Close.

Ale, co zawsze podkreślam, ja się na jazzie nie znam zupełnie, więc nie będę się więcej rozwodził. Muzyka Polaków mi się za to podoba i tego się będę trzymał.

Hamza kosztuje 37 złotych (8 EUR).

Sprawdź: Open & Close

Kraj: Polska

Szufladka: noisy jazz
Label: Antena Krzyku

:bandcamp:

:facebook:

:spotify:

MRW - Bakemono - Kanashimi no fukkatsu (2019) EN

MRW, or Marcin Rafał Waszczak, comes from the Polish city of Sosnowiec and appears on my Bandcamp radar for quite a long time now. On his numerous albums he offers his own alternative approach to jazz music, but the last EP was more of his post-rock side. 

But before talking about music, on his Facebook account, Waszczak shows also his visual art works, thus no wonder that his cover art always strike with coherent and engaging concepts. The new album features Kobayashi Issa's haiku poem: "A world of grief and pain/ Flowers bloom/ Even then" and it's filled with true, guitar post-rock. But still, in those very rock-like compositions the audience can still find this jazzy spirit that fills the Polish artist's soul. 

Bakemono - Kanashimi no fukkatsu costs whatever you want to pay.

Check: Kokoro no nai kami

Country: Poland

Genre: jazzy post-rock

:bandcamp:

:facebook:

MRW - Bakemono - Kanashimi no fukkatsu (2019) PL

MRW, czyli Marcin Rafał Waszczak, pochodzi z Sosnowca i pojawia się na moim bandcampowym radarze już od dawna. Na swoich licznych albumach serwuje on swoje alternatywne podejście do jazzu, jednak na ostatniej EP-ce pokazał bardziej post-rockowe oblicze.

Zanim jeszcze o muzyce, Waszczak na swoim profilu na FB pokazuje, że zajmuje się również sztuką wizualną, nic więc dziwnego, że jego cover arty mają zawsze spójną i wciągającą koncepcję. Nowa płytka opatrzona jest haiku Kobayashi Issy: "Świat rozpaczy i bólu/ Kwiaty kwitną/ Nawet wtedy" i wypełniona jest pełnoprawnym, gitarowym post-rockiem. W bardzo rockowych kompozycjach wciąż czuć jednak jazzującego ducha, który gra w duszy Polaka. 

Bakemono - Kanashimi no fukkatsu kosztuje ile chcesz zapłacić.

Sprawdź: Kokoro no nai kami

Kraj: Polska

Szufladka: jazzy post-rock

:bandcamp:

:facebook:

Związki Maillarda - Cyrk (2018) EN

Związki Maillarda make instrumental music that escapes most of the labeling attempts, but if you really want to, you can call it guitar experiments spiced by a "pinch of post-rock and a touch of psychedelia". That's how their debut EP called Cyrk (Circuss) was created and released in December.

This is not the only thing that distinguishes the Poles from other bands, as they state, another thing is "the way of working. Związki Maillarda function on quite loose basis, they make new tracks according to their own needs, play whatever they like at the moment and never know what they will sound like in the end". This improvisation-based approach makes the Wrocław-based band's music sound a lot like jamming jazz that from time to time gets heavier and louder (especially in the brilliant Pangea and sometimes they also use some impressive aspects of electronic music, as those in Praski metronom ("Prague Metronome")). This impression is only deepened by the guest appearance by Jan Szmajda playing a trombone.

The most important thing though is that it definitely shows how much fun the musicians have from creating their music this way. If I deciphered their name correctly, it only proves that as Maillard reactions are responsible for creating the taste of such entertainment meals as chips, beer and chocolate. Important and joyful.

Cyrk costs 5 EUR (20 PLN).

Check: Pangea

Country: Poland

Genre: jazzy post-rock

:bandcamp:

:facebook:

:youtube:

:soundcloud:
:spotify:

Związki Maillarda - Cyrk (2018) PL

Związki Maillarda tworzą instrumentalną muzykę wymykającą się wielu klasyfikacjom, można starać się ją ogarnąć słowami gitarowe eksperymenty doprawione "szczyptą post-rocka i odrobiną psychedelii". Tak powstał ich debiutancki LP zatytułowany Cyrk, który mia swoją premierę w grudniu.

Nie jest to jedyne, co odróżnia Polaków od innych zespołów, bo jak sami mówią inny ważnym czynnikiem "jest jej sposób działania. Związki Maillarda działają na dość luźnych zasadach - nowe utwory tworzą w zależności od własnych potrzeb, grają to, co im się w danej chwili podoba i nigdy nie wiedzą, jak ostatecznie będą brzmieć". To improwizacyjne podejście sprawia, że w muzyce Wrocławian wiele jest z jammującego jazzu, który tylko od czasu do czasu wrzuca cięższy i głośniejszy bieg (znakomicie robi to m.in. Pangea, a czasem do głosu dochodzą nawet efektowne zabiegi rodem z muzyki elektronicznej jak te w Praskim metronomie). Do tego wrażenia dokłada się też gościnny udział Jana Szymajdy na puzonie.

Przede wszystkim jednak, wyraźnie słychać jaką frajdę sprawia artystom tworzenie muzyki w ten sposób. Jeśli dobrze rozszyfrowałem nazwę to ona tylko to potwierdza, bo reakcje Maillarda odpowiadają za smak takich rozrywkowych rzeczy jak frytki, piwo i czekolada. Ważne i dające sporo radości.

Cyrk kosztuje 20 PLN.

Sprawdź: Pangea

Kraj: Polska

Szufladka: jazzy post-rock

:bandcamp:

:facebook:

:youtube:

:soundcloud:
:spotify:

Hypnodrone Ensemble - Plays Orchestral Favourites (2018) PL

Słowo Ensemble w nazwie zespołu nie jest absolutnie przypadkowe, Hypnodrone Ensemble to prawdziwy dream team niezależnego, mocno offowego post-rocka, w którego skład wchodzą genialny Aidan Baker i Eric Quach znany szerzej jako thisquietarmy. Wspomagani są oni między innymi przez Simona Goffa (współautora zeszłorocznego hitowego albumu Bakera Noplace) i trzech (!) bębniarzy. Nowa płyta zespołu usiała być więc fantastyczna. 

Sami siebie opisują jako "powiększony wielorytmiczny kolektyw avantrockowy" i to tylko rozbudza apetyt. Mocne, przestrzenne bębny nadające formy jazzująco-ambientowemu noise'owi, tak w wielkim skrócie brzmi ten album. Ten koncert na przestery zachwyca jakością, wykonaniem i duszą. Od razu czuć siłę wpływających na siebie muzycznych osobowości owocującą tym niebanalnym pięknem.

Ważni są też zaproszeni goście dostarczający wzbogacających całe doświadczenie instrumentów: skrzypiec (wspomniany Goff), gitary barytonowej (Du Champ) i syntezatorów (Diego Ferri). Najlepiej muzyka zespołu brzmi w najdłuższych utworach płyty, takich, gdzie jest miejsce i na rozpęd i na monstrualną dawkę kreatywności. Palce lizać.

Plays Orchestral Favourites kosztuje 26 złotych (5,99 EUR).

Sprawdź: Orbital Pertubation 

Kraj: Niemcy

Szufladka: jazzy post-rock

:bandcamp:

:facebook:

:spotify:

Hypnodrone Ensemble - Plays Orchestral Favourites (2018) EN

The word Ensemble in the band's name is there absolutely not by mistake, Hypnodrone Ensemble is a real dream team of the independent, very much alternative post-rock and includes Aidan Baker and Eric Quach, better known as thisquietarmy. They are supported among others by Simon Goff (coauthor of Baker's lat year's hit album Noplace) and three (!) drummers. So their new album had to be fantastic.

They describe themselves as "expanded polyrhythmic avant rock collective" and it only increases the hype. Heavy, atmospheric drums providing the form to the jazzing/ambienting noise, this is the album in short. This concert on distortions amazes with quality, performance and soul. From the very beginning you can feel the power of music giants inspiring each other in creating this beauty.

The invited guests are extremely important as well, they provide the instruments that enrich the experience with violins (the already mentioned Goff), baritone guitar (Du Champ) and synths (Diego Ferri). The music sounds best in the longest tracks where there's place for composition's development and this monstrous dose of creativity. Finger-licking good.

Plays Orchestral Favourites costs 5.99 EUR.

Check: Orbital Pertubation 

Country: Germany

Genre: jazzy post-rock

:bandcamp:

:facebook:

:spotify:

Tangled Thoughts of Leaving - No Tether (2018) EN

The Australians from Tangled Thoughts of Leaving are already well known in the world of instrumental post-rock, after their long plays "Deaden The Fields" and "Yield To Despair" helped them establish a significant fandom, they are coming back with more guitar noise in "No Tether".

The highest tier quality of their music is audible from the very beginning. The way their music sounds and how it is written makes a long-lasting impression and forces to listen closely to catch every nuance during this almost-an-hour-long album. And those nuances are everywhere as the level of complexity in the Australians' music is sky-high. It's not only about making loud guitar sounds, the artists use those to show a whole palette of emotions, from anger to awe and back to depression. To do that, they add piano keys but not only. The music complexity makes me think that they sound as if a jazz band decide to try something else and switch genres.

The audience is going to lose their shoes many times. First, when they hit the absolutely epic, but not really that loud "Cavern Ritual". Second time, when from the chaos of "Signal Erosion" suddenly a wall of sound emerges. And finally, during "Binary Collapse" in which this jazz-post-rock masterpiece loudly finishes. Guitar music of the highest quality.

"No Tether" costs 14 AUD.

  :bandcamp:

:facebook:

:official:

:spotify:

Tangled Thoughts of Leaving - No Tether (2018) PL

Australijczycy z Tangled Thoughts of Leaving mają już uznaną markę w świecie instrumentalnego post-rocka, po długodystansowych albumach "Deaden The Fields" i "Yield To Despair", które zyskały im fanów na całym świecie, powracają z kolejną dawką gitarowego hałasu w "No Tether".

Pierwszoligowość ich muzyki objawia się od samego początku. Jakość dźwięku i kompozycji sama w sobie robi wrażenie i każe wsłuchiwać się w każdy niuans w trakcie trwania prawie godzinnej płyty. A tych jest dużo bo i poziom muzycznej złożoności u Australijczyków jest niebotyczny. Tu nie chodzi jedynie o to by pohałasować gitarami, artyści używają ich by wyrazić całą gamę uczuć od wściekłości przez zachwyt aż po depresję. Pomagają przy tym sobie również klawiszami, w ogóle złożoność ich muzyki sprawia, że brzmią jak kapela jazzowa chcąca po latach zagrać trochę coś innego.

Słuchacze nie raz i nie dwa wyskoczą ze skarpet z wrażenia, za pierwszym razem w zderzeniu z absolutnie epickim choć wcale nie aż tak głośnym "Cavern Ritual". Za drugim, gdy z chaotycznego "Signal Erosion" nagle wyłania się ściana hałasu, czy w końcu w "Binary Collapse", w którym ten jazzowo-post-rockowy  majstersztyk dochodzi do głośnego końca. Gitarowe granie najwyższych lotów.

"No Tether" kosztuje 39 złotych (14 AUD).

  :bandcamp:

:facebook:

:official:

:spotify: