All My Faith Lost ... - Untitled (2021)

The Italian folk/darkwave band All My Faith Lost... started making their music at the beginning of the millenium. A decade ago they released their last album called... Decade, and it made the fans talking about bad omens. Fortunately, the artists came back this year with an LP called Untitled, and it's a comeback worth waiting for.

Their music is based on Viola Roccagli's oldschool, very genre-relatable female vocals that makes you think of the classics like Dead Can Dance, but also about all the atmosphere they bring. They're non-invasive but very clear, not loud but poignant. And quite beautiful. They echo over a slowcore take on dark folk music based on acoustic instruments, mostly guitars that carry this music on. This is a rather unusual way to create darkwave music (as far as I know) but there's hardly a better genre for this release to be classified in. You can safely add acoustic, folk or art in front of it and the definition is complete.

What makes the album even more artsy is that the tracks here are inspired by paintings by such surreal artist as Ruas, Tara McPherson, Nicoletta Ceccoli and Ray Caesar. The most striking song here is, and it's an easy choice, We All Die Sometimes. The combination of unreal melody, slow pace and unnerving theme that is being performed with soul-stirring violins and peacefully mournful guitar makes it a long-lasting, darkwave hit. (Also, what a beautiful cover art!).

Untitled costs 8 EUR.

Check: We All Die Sometimes

Country: Italy

Genre: acoustic darkwave

Label: Cyclic Law

:bandcamp:

:facebook:
:official:

:instagram:

:soundcloud:

:youtube:

:spotify:

Melasse - Demo Tape (2018) EN

Although Melasse is a Russian band that play metal compositions as thick as the project's name, at the end of the last year they surprised the audience by releasing an album with acoustic versions of their songs. And they managed to make a great impression in this way.

The album's tracks are built not on the electric guitars and noise but on the acoustic ones and this melancholic vibe. And, what's very important, on Ekaterina Yezhova's vocal that sucks the audience into those sadness-filled compositions. This all makes the album strike with a lot of dark folk atmosphere that in the end is destroyed with a droning track hidden behind the album's last Саван.

Another beautiful thing is the cover art with Félix Thiollier's picture from over a millennium ago. No doubt it fits the dark folk climate of the album.

Demo Tape costs 5 USD.

Check: Закат

Country: Russia

Genre: acoustic dark folk

:bandcamp:

:instagram:

:vk:

Melasse - Demo Tape (2018) PL

Co prawda Melasse to rosyjski zespół metalowy grający swoje kompozycje gęste jak nazwa projektu to pod koniec zeszłego roku zaskoczyli wydając płytę z akustycznymi wersjami swoich utworów i dają radę w ten sposób.

Kawałki na płycie zbudowanie są nie na gitarach elektrycznych i łupnięciu, a na akustycznych i melancholijnym vibe'ie. A także, co bardzo istotne, na wokalu Jekateriny Jeżowej, który wciąga w niepohamowany sposób w te pełne smutku kompozycje. Wszystko to sprawia, że całość ma w sobie mnóstwo darkfolkowego klimatu, który zniszczony jest na samym końcu w dronującym utworze schowanym po zakończeniu ostatniego na płycie Саван.

Przepiękna jest również okładka ze zdjęciem Félix Thiollier sprzed ponad stulecia. Bez dwóch zdań w mroczno folkowym klimacie płyty.

Demo Tape kosztuje (5 USD).

Sprawdź: Закат

Kraj: Rosja

Szufladka: acoustic dark folk

:bandcamp:

:instagram:

:vk:

Blanket Boys - Monday (2017) EN

Lisa and Joe Blankets create bedroom pop with a heavy accent on being drowned in a dreamy atmosphere. They do it so well that even as short an EP as "Monday" draws attention better than a morning coffee on Monday.

After the intro, the Americans from Ohio turn to the highest atmospheric gear very fast. Because the track entitled as the whole album is a hit without any doubts. Based on the dissonance between Lisa's dreamy vocal and Joe's neurotic one with a great melody and lyrics about, surprise surprise, love. "Bird on the Ground" focuses on this doleful murmuring while "Sidewalk Closed" makes one, catchy metaphor. Musically speaking, the band plays with calm electronic guitar and this is perhaps the only difference between them and the textbook acoustic folk. So, as a result, they came up with their own label - dreamy folk.

Great to listen to on a lazy morning.

"Monday" is available for whatever you pay.

:bandcamp:

:facebook:

Blanket Boys - Monday (2017) PL

Lisa i Joe Blanketowie tworzą bedroom pop z silnym akcentem na bycie pogrążonym w sennej atmosferze. Robią to na tyle skutecznie, że nawet tak krótka EP-ka jak "Monday" przykuwa uwagę skuteczniej niż poniedziałkowa poranna kawa.

Po intrze Amerykanie z Ohio wrzucają szybko wysoki atmosferyczny bieg. Bo tytułowy "Monday" to przebój pełną gębą. Bazujący na dysonansie między sennym wokalem Lisy i neurotycznym Joe'go plus znakomita melodia i tekst o miłości (bo jakżeby inaczej). "Bird on the Ground" skupia się na smętnym szemraniu pod nosem a "Sidewalk Closed" to z kolei jedna wielka wpadająca w ucho metafora.  Muzycznie przez całą płytę opierają się na spokojnie brzmiącej gitarze elektrycznej ale to jedyna różnica między nimi i dobrym akustycznym folkiem. Stąd też opisują swoją muzykę jako dreamy folk.

Świetny do słuchania leniwego ranka.

"Monday" można mieć za ile chcesz.

:bandcamp:

:facebook:

Twin Oaks - Living Rooms (2018) EN

If the Californian Twin Oaks makes you think of dense and loud shoegaze, you are right. But this time, Aaron Domingo and Lauren Brown released a short album showing what it would be like if they started playing moody acoustic folk. And the answer is: it'd be beautiful.

It all starts with an acoustic version of the last year's track "Collapse". Thanks to this one, we can explore even more layers of the airy beauty in Brown's vocal. Because apart from said vocals, this song involves only guitar and mysterious backgrounds hidden somewhere on the verge of being audible. But it doesn't mean the track is any less mesmerizing.

The following songs are even less shoegaze and more acoustic. And, oh boy, if everything they play sounded so fantastic and tear-jerking as "Distance Between" they could replace Tori Amos in the acoustic music throne. On the other hand, "Rumors" and its naturally sounding lyrics perfectly executed by Brown or the wonderfully finished "The River" (thrilllllling) don't lag behind much. Bedroom pop in its best.

"Living Room" costs whatever you can pay.

:bandcamp:

:facebook:

:official:

:tumblr:

:spotify:

Twin Oaks - Living Rooms (2018) PL

Jeśli kalifornijskie Twin Oaks kojarzy Ci się z gęstym i głośnym shoegaze'em to masz rację. Tymczasem Aaron Domingo i Lauren Brown wydali krótką płytę pokazującą co by było, gdyby przerzucili się na klimatyczny akustyczny folk. A odpowiedź brzmi: byłoby pięknie.

Wszystko zaczyna się od akustycznej wersji zeszłorocznego przeboju "Collapse". Dzięki niemu możemy odkrywać kolejne pokłady eterycznego piękna w wokalu Brown. Bo poza nim i gitary są tu tylko zagadkowe, przyczajone tła gdzieś na granicy słyszalności. Utwór nie jest przez to jednak ani joty mniej hipnotyzujący.

Następne kawałki są jeszcze mniej shoegaze'owe a bardziej akustyczne. I, jejuniu, gdyby każdy ich kawałek brzmiał tak fantastycznie i był tak wzruszający jak "Distance Between" mogliby zluzować Tori Amos na tronie akustycznej damy. Z drugiej strony "Rumors" i jego naturalnie brzmiący tekst, perfekcyjnie wykonany przez Brown czy fenomenalnie zakończone "The River" (ciarrrry) niewiele ustępują najlepszemu na płycie "Distance...". Bedroom pop w najlepszym wykonaniu.

"Living Room" kosztuje tyle ile zapłacisz.

:bandcamp:

:facebook:

:official:

:tumblr:

:spotify:

Conversations With Bears - // d v s te d \\ (2017) EN

Intimacy is the key word for the album by a Canadian artist Lucien Lahey. His project with the most Canadian name imaginable, Conversations With Bears, is a lo-fi with such a huge potential to buy fans with its atmosphere that I couldn't not post about it here. At the end of November, Lahey released his new album, "// d v s te d \\".

The Canadian is undoubtedly really sensible person that is "still wondering if he's really alive. growing up feels a lot like getting old". As he adds, "beautiful ghosts tell me what's meaningful and I listen. Sometimes I talk back" as he did with the album. Maybe just everyone should answer on their own what may be behind lyrics such as "i can't deny, i've seen the visions / nowhere to hide, as the clouds start to blacken" ("Visions") or "don't expect you to understand / that i don't belong" ("Belong"). He is also surprisingly good at story-telling as some of the songs can be listened to as unsettling stories, like in "Dusted" or "To Arrive".

All of this is recorded in such a way that the vocal and instruments are not super easy to grasp, they have to fight through the lo-fi nature of the recordings creating a moody haze of sound. And they are sung with emotional, neurotic voice that gets straight to the audience's minds. Also, I'd never heard a recording made in a train that makes such a good job as drums, as it is in "Visions".

"// d v s te d \\" costs 8 CAD.

:bandcamp:

:facebook:

Conversations With Bears - // d v s te d \\ (2017) PL

Intymność to słowo klucz do płyty kanadyjskiego artysty Luciena Laheya. Jego projekt o najbardziej kanadyjskiej nazwie w świecie, Conversations With Bears, to lo-fi o tak silnym potencjale do zjednywania sobie fanów klimatem, ze nie mogło go zabraknąć na blogu. Lahey pod koniec listopada wydał nową płytę, "// d v s te d \\".

Kanadyjczyk jest bez wątpienia wrażliwą osobą, która "nie wie czy czuje się jakby żyła, a dorastanie wydaje jej się bardziej starzeniem". Jak pisze, "słucha pięknych duchów, która mówią mu, co ma znaczenie i czasem im odpowiada" tak jak to zrobił tą płytą. Zresztą niech każdy sobie odpowie, co czai się za takimi słowami jak "nie zaprzeczę, miałem wizje, nie ma gdzie się skryć, gdy czernieją chmury" ("Visions") czy "nie oczekuję, że zrozumiesz, co znaczy, że tu nie pasuję" ("Belong").  Zaskakuje też umiejętnością story-tellingu w utworach, których słucha się jak niepokojących opowiadań, takich jak "Dusted" czy "To Arrive".

Wszystko to nagrane jest w taki sposób, że wokal i instrumenty nie są podane na tacy, muszą przebijać się przez lo-fiowe nagrania tworząc tym samym nastrojową mgłę dźwięku. A wyśpiewane są pełnym emocji, neurotycznym głosem, który zapada w pamięć. No i nigdzie jeszcze nie słyszałem nagrania z pociągu, które tak udanie robi za perkusję jak to w "Visions".

"// d v s te d \\" kosztuje 22 złote (8 CAD).

:bandcamp:

:facebook:

owl. x miles. - Apart. (2017) PL

Owl. nagrywa muzykę i swoje wokale na iPhone'a raz, ze wszystkimi błędami jakie się wydarzą, miles. dodaje swojej magii (i wszystkiego innego) i tak dzieje się muzyka projektu z Yorku. Obaj poznali się i tworzyli zresztą przez Internet. Jak na, z oczywistych względów, lo-fi - ich pierwsza płyta wydaje się być bardzo głęboko przemyślana i porywająca.

Absolutnie nastrojowo jest od pierwszego, niezwykłego utworu. "Behold" jest mieszaniną wyjącego jak wiatr drone'owego tła z pasującą do niego jak ulał poezją. I gdy starasz się otrząsnąć po tym początku, "Nations" atakuje cię niespodziewaną w tym miejscu melodią oraz malowniczymi chórkami przydającymi utworowi natchnionej eteryczności. 

"Wind. 2nd Movement" jest w zasadzie jeszcze inna. Tym razem klimat generowany jest przez loopujące tło i całkiem inny niż wcześniej wokal - wyraźny i niezniekształcany. Niemniej, na płycie królują chóry - a nie są całkiem zwyczajne bo najbardziej kojarzą mi się z tymi z "Part Monster" Piano Magic. W zasadzie to na czym nie zawiesić uszu to każdy kawałek na płycie obezwładnia klimatem, mimo że tworzonym często w bardzo różne sposoby.

"Apart." można dostać za ile zdecydujesz się zapłacić.

:bandcamp:

:facebook:

owl. x miles. - Apart. (2017) EN

Owl. records his music and vocals with an iPhone once, with all the mistakes he may make. miles. adds some of his magic (and everything else) and that's how the York-based project's music happens. Both men even do it over the Internet. For a obviously, lo-fi music, their first album seems to be deeply thought-through and catchy.

It is absolutely atmospheric fromt the first, unique track. "Behold" is a blending of howling like wind drone background with seamlessly fitting poetry. And when you try to get over such a beginning, "Nations" attack you with quite an unexpected here melody and picturesque backing vocals that add up to the music's inspired airiness.

"Wind. 2nd Movement" is actually different again. This time, the mood is created by a looping background and vocal that is very different from the previous tracks - clear and undistorted. But still, the album is reigned by the backing vocals - and they are not just *some* of their kind as they remind me of those from "Part Monster" by Piano Magic, top class. Actually, everything you decided to set your attention to enchants with the mood, although it is usually generated by very different means.

"Apart." can be yours for anything you'd like to pay.

:bandcamp:

:facebook: